الغیبة للنعمانی ت فهری - النعماني، مترجم سيد احمد فهري - الصفحة ١٩٢ - (باب ١٠)(آنچه در باره غايب شدن امام منتظر امام دوازدهم رسيده است و اينكه مولاى ما)(امير المؤمنين و امامان بعد از او
فرمود: اى زراره هر گاه بآن دوران رسيدى بايد اين دعا را بخوانى
«اللّهم عرفنى نفسك فانك ان لم تعرفنى نفسك لم اعرف نبيّك، اللهم عرفنى رسولك فانك ان لم تعرفنى رسولك لم اعرف حجتك، اللهم عرفنى حجتك فانك ان لم تعرفنى حجتك ضللت عن دينى»
. سپس فرمود: اى زرارة ناچار بايد پسر بچّهاى در مدينه كشته شود. عرض كردم: فدايت شوم اين همان نيست كه سپاهيان سفيانى ميكشندش؟ فرمود: نه. ولى او را سپاه بنى فلان ميكشد، او خروج ميكند تا بمدينه داخل مىشود و مردم نميدانند بچه منظورى داخل شده است پس آن پسر بچّه را ميگيرد و ميكشد همين كه او را از روى ستم و تعدّى كشت ديگر خدا مهلتشان ندهد و در اين هنگام است كه اميد فرج ميرود.
(محمّد بن يعقوب كلينىّ رحمه اللَّه گويد: حديث كرد ما را علىّ بن ابراهيم بن هاشم و او از حسن بن موسى خشّاب و او از عبد اللَّه بن موسى و او از عبد اللَّه بن بكير و او از زراره كه گفت: شنيدم امام صادق ميفرمود: و حديث را نقل كرده است):
(و حديث كرد ما را محمّد بن يعقوب از حسين بن احمد[١] و او از احمد بن هلال كه گفت: حديث كرد ما را عثمان بن عيسى از خالد بن نجيح و او از زرارة بن اعين كه گفت: ابو عبد اللَّه فرمود): و اين حديث و همين دعا را عينا نقل كرده است و احمد ابن هلال گفت: من اين حديث را پنجاه و شش سال است كه شنيدهام.[٢] (١) ٧- (حديث كرد ما را محمّد بن همّام با سندى كه داشت از عبد اللَّه بن عطاء مكّى او گفت):
به ابى جعفر امام باقر ٧ عرض كردم شما در عراق شيعه فراوان داريد
[١] در كافى چنين است و ظاهرا صحيحش:( حسين بن محمّد بن عامر) باشد.
[٢] احمد بن هلال عبرتائى بسال ١٨٠ متولّد و بسال ٢٦٧ وفات كرده است و تقريبا پنجاه سال پيش از ولادت حضرت قائم اين حديث را شنيده است.