الغیبة للنعمانی ت فهری - النعماني، مترجم سيد احمد فهري - الصفحة ٢٤٥ - باب ١٢(آنچه بشيعه ميرسد از آزمايش و پراكندگى و اختلاف در)(زمان غيبت تا آنجا كه كسى حقيقتا باقى نمىماند بجز همان)(اندكى كه امامان توصيفشان فرمودهاند)
و مثلى است براى كسى كه معتقد بر امامت باشد و از اين اعتقاد دست بردارد و كارش به بدبختى انجامد و در حالى كه بر همان مذهب باطل است و توبه نكرده است و بحقّ بازگشت ننموده مرگ گريبانش گيرد مثل چنين شخصى مثل همان سفال است كه شكسته مىشود و بحال اول باز نميگردد زيرا نه پس از مرگ توبهاى هست و نه در حال جان دادن، از خداوند ميخواهيم كه ما را در آنچه بما منّت نهاده ثابت قدم فرمايد و احسانش را بر ما فزونتر گرداند كه ما براى اوئيم و از اوئيم.
(١) ١٤- (خبر داد ما را علىّ بن احمد و گفت: حديث كرد ما را عبيد اللَّه بن موسى او گفت: حديث كرد ما را محمّد بن موسى از احمد بن ابى احمد[١] و او از ابراهيم ابن هلال كه گفت):
به ابى الحسن (امام رضا) ٧ عرض كردم: فدايت شوم پدرم بانتظار اين كار مرد، و من نيز بسنّى رسيدهام كه مىبينى، بميرم و از چيزى خبرم ندهى؟ فرمود:
اى ابا اسحاق، تو نيز شتاب ميكنى؟ عرض كردم: آرى بخدا قسم شتابزده هستم و چرا نباشم و مىبينى كه سنّم بكجا رسيده است. فرمود: بخدا قسم اى ابو اسحاق اين كار نميشود تا آنكه تميز يابيد و پاك شويد و تا آنكه نماند از شما مگر اندكى سپس كف دست خود را (بعلامت بىاعتنائى) برگرداند.
(٢) ١٥- (و خبر داد ما را علىّ بن احمد او گفت: حديث كرد ما را عبيد اللَّه بن موسى او گفت: حديث كرد ما را محمّد بن حسن از صفوان بن يحيى كه گفت):
ابو الحسن (امام رضا) ٧ فرمود: بخدا قسم آنچه كه چشم براه آن داريد انجام نپذيرد تا آنكه پاك شويد و تميز يابيد و تا آنكه نماند از شما مگر كمتر
[١] در بعضى از نسخهها( موسى بن احمد) است و شايد آنچه در متن است درست باشد و مقصود از او محمّد بن موسى بن عيسى ابو جعفر همدانى است و اما احمد بن ابى احمد پس او احمد ابن ابى احمد وراق جرجانى است چنانچه مؤلّف در باب علائم ظهور در روايت شماره ٣٨ تصريح باو نموده است.