الغیبة للنعمانی ت فهری - النعماني، مترجم سيد احمد فهري - الصفحة ٣٤٧ - (باب - ١٦)(رواياتى كه از تعيين وقت و نام بردن حضرت صاحب الامر جلوگيرى كرده است)
تعيينكنندگان دروغ ميگويند، همانا موسى ٧ هنگامى كه بنا بدعوت پروردگارش بيرون رفت بآنان سى روز وعده داد و چون خداوند بر آن سى روز ده روز افزود قومش گفتند: وعدهاى كه موسى بما داده بود بر خلاف شد و كردند آنچه كردند، پس هر گاه ما شما را حديثى گفتيم و همان كه گفتهايم سر رسد شما بگوئيد خداوند راست فرموده است و هر گاه حديثى بر شما گفتيم و بر خلاف آنچه ما شما را گفته بوديم واقع شد بگوئيد خداوند راست گفته است كه دو بار پاداش خواهيد برد.
[شرح از وافى: بدان جهت خلاف آنچه فرمودهاند واقع مىشود كه آنان از لوح محو و اثبات آگاهى مىيابند پيش از آنكه محوى اثبات و يا اثباتى محو شود و جهت آنكه تصديقكنندگان بدو پاداش ميرسند آنست كه اولا براستگوئى ائمّه ايمان دارند و ثانيا پس از آنكه خلاف فرمودهشان بظهور رسيد باز بر سر ايمانشان هستند.
مترجم گويد: ممكن است در نظر ائمّه دين براى بيان مطلب بطورى كه خلاف واقع از آن استفاده شود مصلحتى باشد مانند تقيّه و امثال آن و بنا بر اين معناى روايت و سرّ دو پاداش روشن خواهد بود].
(١) ١٤- (و خبر داد ما را محمّد بن يعقوب از محمّد بن يحيى و احمد بن ادريس و آنان از محمّد بن احمد و او از سيّارىّ[١] و او از حسن بن علىّ بن يقطين و او از برادرش حسين و او از پدرش علىّ بن يقطين كه گفت):
ابو الحسن موسى بن جعفر ٧ مرا فرمود: اى علىّ دويست سال است كه شيعه با اميد و آرزو تربيت شده است[٢].
[١] او احمد بن محمّد بن سيّار ابو عبد اللَّه كاتب است در زمان امام حسن عسكرىّ ابى محمّد ٧ از نويسندگان آل طاهر بود و معروف به سيّارى است او ضعيف، مذهبش فاسد و روايتش ميان خالى و روايات مرسلهاش فراوان است چنانچه در فهرست شيخ و رجال نجاشى است.
[٢] مقصود آنست كه شيعه باميد فرج عمرش سپرى مىشود و دويست سال نه از باب تعيين تاريخ بطور تحقيق است بلكه از باب آنست كه عرفا در اين طور موارد كسرها را با عدد صحيح بيان ميكنند.