الغیبة للنعمانی ت فهری - النعماني، مترجم سيد احمد فهري - الصفحة ٣٩٣

زيانى بحال او نخواهد داشت كه اين كار پيش بيفتد و يا پس و كسى كه بميرد و او عارف بامامش باشد مانند كسى است كه در خدمت قائم ٧ در خيمه او [ايستاده‌] باشد.

(١) ٦- (خبر داد ما را محمّد بن يعقوب از علىّ بن محمّد و او از سهل بن زياد و او از حسن بن سعيد و او از فضاله بن ايّوب و او از عمر بن ابان كه گفت):

شنيدم ابى عبد اللَّه (امام صادق) ٧ ميفرمود: نشانى را[١] بشناس كه هر گاه آن را شناختى اين كار پيش بيفتد و يا پس بحال تو زيانى نخواهد داشت كه خداى تعالى ميفرمايد: روزى كه هر گروهى را با پيشوايشان فرا ميخوانيم پس هر كس كه امام خود را بشناسد مانند كسى است كه در خيمه امام منتظر ٧ است.

(٢) ٧- (حديث كرد ما را احمد بن محمّد بن سعيد او گفت: حديث كرد مرا يحيى ابن زكريّا بن شيبان او گفت: حديث كرد ما را علىّ بن سيف بن عميره از پدرش و او از حمران بن اعين و او از):

ابى عبد اللَّه (امام صادق) ٧ كه آن حضرت فرمود: امام خود را بشناس كه چون او را شناختى زيانى بحال تو نخواهد داشت كه اين كار پيش بيفتد يا پس زيرا خداى عزّ و جلّ ميفرمايد: يَوْمَ نَدْعُوا كُلَّ أُناسٍ بِإِمامِهِمْ‌ پس هر كس امام خود را شناخت مانند كسى است كه در خيمه قائم ٧ باشد.

(باب- ٢٦) (آنچه روايت شده در مدّت حكومت قائم ٧ پس از قيامش)

(٣) ١- (خبر داد ما را احمد بن محمّد بن سعيد ابن عقده كوفى او گفت: حديث كرد مرا علىّ بن حسن تيملىّ از حسن بن علىّ بن يوسف و او از پدرش و محمّد بن‌

[١] در بعضى از نسخه‌ها است:( امامت را بشناس).