الغیبة للنعمانی ت فهری - النعماني، مترجم سيد احمد فهري - الصفحة ٢٣١ - (باب - ١١)(رواياتى كه شيعه را دستور ميدهد كه بردبار و خود دار باشد و بانتظار)(فرج باشد و نسبت بامر خداوند و تدبير او شتابزدگى نكند)

كلمه (مقرّون) است يعنى كسانى كه اقرار بوجود آن حضرت دارند و نيز در بعضى از نسخه‌ها بجاى‌

الا من تعرض لهم‌

جمله‌

(لأمر يعرض لهم)

است يعنى بواسطه پيش آمدى كه از براى آنان مى‌شود خداوند آنان را از شما مشغول ميسازد].

(١) ٦- (حديث كرد ما را احمد بن محمّد بن سعيد او گفت: حديث كرد مرا يحيى بن زكريّا بن شيبان او گفت: حديث كرد ما را يوسف بن كليب مسعودىّ او گفت: حديث كرد ما را حكم بن سليمان از محمّد بن كثير و او از ابى بكر حضرمىّ كه گفت):

من و ابان بخدمت ابى عبد اللَّه (امام صادق) ٧ رسيديم و اين بهنگامى بود كه پرچم‌هاى سياه در خراسان ظاهر شده بود عرض كرديم نظر شما چيست؟

فرمود: در خانه خودتان بنشينيد هر وقت ديديد كه ما بگرد مردى گرد آمديم آن وقت با اسلحه بيارى ما قيام كنيد.

(٢) ٧- (و حديث كرد ما را محمّد بن همّام او گفت: حديث كرد ما را جعفر بن محمّد بن مالك فزارىّ او گفت: حديث كرد مرا محمّد بن احمد از علىّ بن اسباط و او از بعضى از اصحابش و او از):

ابى عبد اللَّه (امام صادق) ٧ كه آن حضرت فرمود: زبانهاى خود را نگهداريد و در خانه‌هاى خود بنشينيد باشد كه هرگز كارى دامنگير خصوص شما نشود بلكه همگانى باشد و همواره (زيديّه) سپر بلاى شما خواهند بود.

[شرح: در بعضى از نسخه‌ها چنين است‌

«و يصيب الغلمة و لا تزال وقاء لكم»

كه بجاى كلمه (العامة) كلمه (الغلمة) است بدون كلمه زيديّه. بنا بر اين معناى جمله چنين خواهد شد كه گرفتارى دامنگير جوانان خواهد شد و آنان سپر بلاى شما خواهند گرديد].

(٣) ٨- (و حديث كرد ما را علىّ بن احمد او گفت: حديث كرد ما را عبد اللَّه بن‌