الغیبة للنعمانی ت فهری - النعماني، مترجم سيد احمد فهري - الصفحة ٢٠٧ - (باب ١٠)(آنچه در باره غايب شدن امام منتظر امام دوازدهم رسيده است و اينكه مولاى ما)(امير المؤمنين و امامان بعد از او
چنين مانع شدن با تكليف منافات دارد و نقض غرض لازم مىآيد زيرا غرض از تكليف آنست كه مكلّف مستحقّ پاداش گردد و اين چنين حائل شدن با آن استحقاق منافات دارد و چه بسا كه در چنين منع كه بزور انجام ميگيرد خلق را مفسدهاى باشد كه خداى را نشايد چنان كند.
مترجم گويد: اگر بگوئيم يك راه ايجاد مانع ميان آن حضرت و كسى كه ميخواهد او را بكشد همين است كه او را از نظرها مخفى گرداند ديگر نيازى بتوجيه شيخ قدّس سرّه نخواهد بود].
(١) ٢٢- (حديث كرد ما را محمّد بن همّام از جعفر بن محمّد بن مالك او گفت:
حديث كرد مرا احمد بن ميثم از عبيد اللَّه بن موسى[١] و او از عبد الاعلى بن حصين ثعلبىّ و او از پدرش كه گفت):
در حجّ و يا عمرهاى بخدمت ابا جعفر محمّد بن علىّ (امام باقر) ٧ رسيدم و عرض كردم: سنّم بالا رفته و استخوانم فرسوده شده است و نميدانم كه آيا ديدار شما نصيبم خواهد شد يا نه؟ مرا وصيّتى بكنيد و بفرمائيد كه فرج كى است؟
فرمود: آن آواره رانده شده تك و تنها و جدا از خاندانش كه خون پدرش باز گرفته نشده است و كنيه عمويش را دارد او است صاحب پرچمها و نامش نام پيغمبرى است،
[١] احمد بن ميثم از ثقات كوفيان و از فقهاء آنان است و ظاهرا عبيد اللَّه بن موسى همان عيسى كوفىّ باشد و عبد الاعلى بن حصين تغلبى يا ثعلبى را در جايى نيافتم فقط در انساب سمعانى عبد الاعلى بن عامر ثعلبى است كه به ثعلبيّه كه يكى از منزلگاههاى حاجيان در بيابان است منسوب است، و او را در التقريب عنوان كرده و گفته است كه راستگو است.
و حصين بن عامر در الجامع عنوان شده است و گفته است كه كنيهاش ابا الهيثم كلبى كوفى است و او را از اصحاب امام صادق شمرده است و باحتمال بعيد شايد او همان عبد الاعلى بن حصين بن عامر باشد.