الغیبة للنعمانی ت فهری - النعماني، مترجم سيد احمد فهري - الصفحة ٢٧٠ - بودن آن حضرت فرزند زن اسير و فرزند برگزيده از كنيزان

(١) ١٦- (خبر داد ما را احمد بن محمّد بن سعيد ابن عقده او گفت: حديث كرد ما را على بن حسن از محمّد بن خالد و او از ثعلبة بن ميمون و او از حسن بن هارون كه نمط فروش بود[١] گفت):

در محضر ابى عبد اللَّه (امام صادق) ٧ نشسته بودم كه معلّى بن خنيس از آن حضرت پرسيد امام قائم كه قيام كرد مگر رفتارش بر خلاف رفتار علىّ ٧ خواهد بود؟ فرمود: آرى بجهت آنكه على ٧ رفتارش منّت نهادن و دست برداشتن (از مخالفين) بود، زيرا ميدانست كه پس از او شيعه‌اش مغلوب دست دشمن خواهد شد ولى امام قائم كه قيام كند رفتارش در ميان آنان با شمشير است و اسير كردن چون ميداند كه پس از او شيعه آن حضرت هرگز مغلوب دست دشمن نخواهد شد[٢].

[١] پارچه پشمينه‌اى كه روپوش كجاوه‌اش ميكردند: المنجد.

[٢] كلينىّ در كافى در كتاب جهاد ج ٥ ص ٣٣ از قمّى نقل ميكند و او از پدرش و او از اسماعيل بن مرار و او از يونس و او از ابو بكر حضرمى كه گفت شنيدم كه امام صادق٧ ميفرمود: همانا رفتار علىّ٧ در باره اهل بصره از براى شيعيانش بهتر بود از آنچه خورشيد بر آن ميتابد زيرا او دانست كه آن مردم را حكومتى بدست خواهد افتاد اگر او آنان را اسير ميكرد شيعيانش نيز اسير مى‌شدند.

عرض كردم: بفرمائيد بدانم آيا امام قائم هم مانند على٧ رفتار خواهد كرد؟ فرمود:

نه، علىّ٧ كه در ميان آنان با منّت نهادن رفتار كرد چون از حكومت آنان واقف بود ولى قائم عجّل اللَّه فرجه بر خلاف آن رفتار خواهد كرد زيرا ميداند كه آنان را حكومتى بدست نخواهد افتاد.