الغیبة للنعمانی ت فهری - النعماني، مترجم سيد احمد فهري - الصفحة ٨

نور اين غيبت كور كرده است (١) روايات صحيحى كه اهل حقّ آنها را نقل كرده‌اند و بآن روايات معتقد هستند و دليل مؤكّدى است بر وقوع اين غيبت و آنچه را كه اعلام كرده بودند تصديق ميكند.

و هر كس كه خداوند باو صورت انسانى: زيباترين صورت عطا فرموده و گوشهاى دل او را شنوا نموده و ذهن صاف باو بخشيده و فهم باو عنايت فرموده اگر در صحّت رواياتى كه از رهبران پاك رسيده است چه در زمانهاى گذشته دور و چه نزديك از رواياتى كه در باره غيبت رسيده و ميگويد چنين غيبتى پيش خواهد آمد و حتما بايد بشود و آن روايات را ما در اين كتاب يك يك مى‌آوريم، اگر در اين روايات نيكو تأمّل كند و بقدر كافى فكر خود را بكار اندازد نه آنكه فقطّ بخواند و يا نگاه كند و بدون تأمّل از آن بگذرد و در روايتى كه شبيه بديگرى است دقّت نظر نداشته باشد تا آنكه روشن شود كه زيادتى لفظ در كلام امام بر حسب اختلاف الفاظى كه راويان حديث نقل كرده‌اند دليل بر زيادتى معنا است.

اگر اين چنين دقت نظر داشته باشد خواهد ديد كه اگر اين غيبت با اين همه رواياتى كه در طول زمان از آن خبر داده‌اند واقع نميشد دليلى بر بطلان مذهب اماميّه بود ولى خداى تبارك و تعالى هشدارهاى ائمّه را تصديق فرمود و فرمايشات آنان را كه در هر عصر يكى پس از ديگرى فرموده‌اند تصحيح فرمود و شيعه را ملزم ساخت كه تسليم گردد و تصديق داشته باشد و از عقيده خودشان دست بر ندارند و درست بودن آنچه را كه نقل كرده‌اند در دلهاى آنان قوّت بخشيد و اولياء خدا نيز شيعيان خود را از اينكه هواى نفس، آنان را منحرف نمايد و يا گرفتاريها دلهاى آنان را مكدّر سازد بيم دادند و آزمايشى كه از ناحيه خداوند در مورد خلق هنگام وقوع غيبت با طولانى بودن آن بعمل خواهد آمد، توصيف فرمودند تا هر كه هلاك مى‌شود از روى بينائى باشد و هر كه زندگى مييابد از روى بينائى باشد زيرا كه از امامان عليهم السّلام روايت شده آنچه كه حديث كرد ما را محمّد بن همّام و او گفت: ما را حديث كرد