الغیبة للنعمانی ت فهری - النعماني، مترجم سيد احمد فهري - الصفحة ١٨

كه از قرآن و توراة و انجيل بر اين مطلب گواه است آورده‌ايم.

سپس رواياتى كه از طريق عامّه: (مخالفين و سنيان) رسيده است كه امامان دوازده نفرند.

سپس رواياتى را در باره كسى كه ادّعاى امامت كند و كسى كه امام نباشد ولى خود را امام پندارد و اينكه هر پرچمى كه پيش از قيام حضرت قائم بر افراشته شود از جانب طاغوت است.

[و سپس حديثى را كه از طريق سنّيان در اين باره رسيده است‌][١].

سپس آنچه روايت شده است در باره كسى كه نسبت به يكى از امامان شك كند و يا شبى را بصبح آورد كه در آن شب امام خود را نشناخته باشد و يا بامامى كه از جانب خدا نباشد معتقد باشد.

سپس آنچه روايت شده است در باره اينكه خداوند، زمين خود را از حجت تهى نمى‌سازد.

سپس آنچه روايت شده است كه اگر در روى زمين بجز دو نفر باقى نماند يكى از آن دو حجت خدا خواهد بود.

سپس آنچه روايت شده است در غيبت امام ٧ و آنچه را كه امير- مؤمنان و امامان بعد از او ٧ در باره غيبت فرموده‌اند و هشدار داده‌اند.

سپس آنچه روايت شده است در وظيفه شيعه در زمينه بردبارى و خوددارى و انتظار در حال غيبت.

سپس آنچه روايت شده است در باره جداسازى و پراكنده‌گى در زمان غيبت كه دامنگير شيعه مى‌شود تا آنجا كه بجز اندكى بر حقيقت پايدار نمى‌مانند.

سپس آنچه روايت شده است كه پيش از قيام حضرت قائم ٧ چگونه فشار و سختى روى ميدهد.

[١] اين قسمت كه در ميان دو قوس است در اصل نيست و بعدا بآن اضافه شده است.