الغیبة للنعمانی ت فهری - النعماني، مترجم سيد احمد فهري - الصفحة ١٤٩ - (باب - ٧)(روايات در باره كسى كه در يكى از امامان شك كند و يا شبى بر او)(بگذرد كه در آن شب امام خودش را نشناسد و يا آنكه دينى)(را براى خدا بپذيرد بدون آنكه امامى از طرف خدا داشته باشد)
بنا بر اين ظاهرا مقصود از تأويل قرآن در ذيل اين مطلب عقيدهاى، تأويل آيه شريفه إِنَّ عِدَّةَ الشُّهُورِ عِنْدَ اللَّهِ اثْنا عَشَرَ شَهْراً فِي كِتابِ اللَّهِ است كه بائمّه اثنى عشر تأويل شده است، همان طور كه دوازده ماه قمرى ماههاى معيّن و مشخّصى ميباشند از روزى كه خداوند آسمان و زمين را آفريده است يَوْمَ خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ و فرا رسيدن آن ماهها مرهون گذشت زمان و جريان شب و روز و جريان ماه و خورشيد است كه از گذشت شب و روز و تقابل ماه و خورشيد ماههاى عربى بوجود مىآيد و بتدريج هم وجود مييابد و ماههاى معيّنى هم هستند مِنْها أَرْبَعَةٌ حُرُمٌ.
هم چنين تأويل آيه شريفه نيز كه امامان دوازدهگانه ميباشند افراد معيّنى هستند كه با گذشت زمان و بتدريج بوجود مىآيند و در اوان صدور روايت شريفه بعضى از آنان بوجود آمده و بعضى ديگر بعدها بايد بوجود بيايد].
(١) ١٨- (و خبر داد ما را سلامة بن محمّد او گفت حديث كرد ما را احمد بن داود او گفت: حديث كرد ما را علىّ بن الحسين بن بابويه او گفت: حديث كرد ما را اسعد ابن عبد اللَّه از محمّد بن الحسين بن ابى الخطّاب و او از مفضّل بن زائده و او از مفضّل ابن عمر كه گفت):
ابو عبد اللَّه ٧ فرمود: كسى كه دينى در پيشگاه خدا داشته باشد و آن را از دانشمند راستگوئى نشنيده باشد خداوند او را دچار سرگردانى ميكند تا آنجا خسته و ناراحت شود و كسى كه مدّعى باشد كه از غير آن درى كه خداوند آن در را براى مردم گشوده است گوش بسخنى داده است پس او مشرك است و آن در گشوده شده از جانب خداوند است كه امين است و سرّ نهفته الهى باو سپرده شده است.
(حديث كرد ما را محمّد بن يعقوب كلينىّ از بعضى رجالش و او از عبد العظيم ابن عبد اللَّه حسنىّ و او از مالك بن عامر و او از مفضّل بن زائده و او از مفضّل بن عمر كه گفت):
ابو عبد اللَّه ٧ فرمود: هر كس كه دينى داشته باشد بدون آنكه از