الغیبة للنعمانی ت فهری - النعماني، مترجم سيد احمد فهري - الصفحة ٣٧٥ - (باب - ٢١)(رواياتى كه احوال شيعه را بهنگام خروج قائم
خالد[١] از):
ابى عبد اللَّه (امام صادق) ٧ كه آن حضرت فرمود: گوئى مىبينم شيعه على را كه مثانى بدست و بمردم [از سر نو] مىآموزند.
[شرح: ظاهرا (مثانى) كنايه از قرآن است و اينكه حضرت بكنايه فرموده و صراحتا نفرموده قرآن را از سر نو مىآموزند شايد بمنظور تقيّه باشد].
(١) ٥- (حديث كرد ما را ابو سليمان احمد بن هوذه او گفت: حديث كرد ما را ابراهيم بن اسحاق نهاوندىّ او گفت: حديث كرد ما را عبد اللَّه بن حمّاد انصارىّ از صباح مزنىّ و او از حارث بن حصيره و او از اصبغ بن نباته كه گفت):
شنيدم علىّ ٧ ميفرمود: گوئى مىبينم كه عجم خيمههايشان در مسجد كوفه است و قرآن را همان طور كه نازل شده بمردم مىآموزند.
عرض كردم: يا امير المؤمنين مگر همان طور كه نازل شده نيست؟ فرمود: نه هفتاد نفر از قريش بنام خودشان و نامهاى پدرانشان از قرآن محو شده است و ابو لهب را جا نگذاشتهاند مگر بمنظور سرزنش رسول خدا ٦ چون عموى او بود.
[شرح: ظاهر اين روايت تحريف قرآن است ولى آن بر خلاف مذهب اعلام اماميّه است و چون در سند اين روايت حارث بن حصيره است كه مجهول است و صباح بن قيس است كه نزد غضائرى ضعيف است و زيدى مذهب لذا روايت قابل استناد نيست].
(٢) ٦- (خبر داد ما را علىّ بن احمد بندنيجىّ از عبيد اللَّه بن موسى علوىّ و او از كسى كه روايت كرده و او از جعفر بن يحيى و او از پدرش و او از):
[١] علىّ بن عقبة بن خالد اسدى كنيهاش أبو الحسن و اهل كوفه و ثقة است كتابى دارد كه جماعتى آن را نقل كردهاند از جمله عبد اللَّه بن محمّد حجّال اسدى است كه او نيز ثقة و ثبت است و در بعضى از نسخهها علىّ بن عقبة بن زيد نوشته كه غلط است.