الغیبة للنعمانی ت فهری - النعماني، مترجم سيد احمد فهري - الصفحة ١٢٤ - (باب - ٦)(حديثهائى كه از طريق سنيان روايت شده است)
(باب- ٦) (حديثهائى كه از طريق سنّيان روايت شده است)[١]
(١) آنچه از عبد اللَّه بن مسعود روايت شده ١- (خبر داد ما را محمّد بن عثمان دهنىّ او گفت: حديث كرد ما را عبد اللَّه بن جعفر رقىّ او گفت: حديث كرد ما را عيسى بن يونس از مجالد بن سعيد و او از شعبى و او از مسروق كه گفت:) نزد عبد اللَّه بن مسعود بوديم كه مردى باو گفت: آيا پيغمبر شما بشما گفته است كه جانشينان پس از او چند نفراند؟ گفت: آرى و كسى پيش از تو از من اين پرسش را نكرده بود با اينكه تو از همه اين مردم كم سنّ و سالترى، شنيدم پيغمبر ميفرمود، پس از من بشمار نقيبان موسى ٧ بوجود خواهد آمد[٢] (٢) ٢- (و همين روايت را عدّهاى از عثمان بن ابى شيبة[٣] و عبد اللَّه بن عمر بن سعيد اشجّ و ابى كريب و محمود بن غيلان و علىّ بن محمّد و ابراهيم بن سعيد روايت كردهاند و همگى اينان گفتهاند[٤] كه حديث كرد ما را ابو اسامه از مجالد
[١] اين باب با رواياتش در بعضى از نسخهها نيست گويا پس از تأليف كتاب مؤلف اين باب را املاء نموده و نوشته شده است و باين جهت ما همگى اين باب را در ميان پرانتز نقل كرديم.
[٢] اين خبر در باب پيش گذشت.
[٣] او عثمان بن محمّد بن ابراهيم بن ابى شيبه كوفىّ است كه ابن حبان از ثقاتش شمرده است.
[٤] مقصود عبد اللَّه بن عمر بن سعيد ابا سعيد اشج است و ابن حجر او را بعنوان عبد اللَّه ابن سعيد اشج عنوان كرده و گفته است: از اهل كوفه و ثقه است بسال ٢٥٧ وفات كرد و مقصود از ابى كريب محمّد بن علاء بن كريب همدانى است كه در التهذيب عنوانش كرده و گفته است: او از اهل كوفه و حافظ حديث و يكى از نگهداران حديث كه در عين حال حديث فراوان دارد ميباشد.
و مقصود از محمود بن غيلان: ابا احمد المروزىّ عدوىّ و وابسته آنان است و ثقه حافظ حديث بود و بسال ٢٣٩ وفات كرده است چنانچه در التهذيب است و مقصود از علىّ بن محمّد: علىّ بن محمّد طنافسىّ كوفىّ است و او نيز راستگو و ثقه است.
و ممكن است كه مقصود از او علىّ بن محمّد هاشمىّ كوفىّ وشّاء باشد كه ابن حبّان در ثقاتش ياد كرده و هر دو در يك طبقه هستند و از راويان حمّاد بن زيد ابى اسامه ميباشند.
و مقصود از ابراهيم بن سعيد: ابا اسحاق جوهرىّ طبرىّ است و او چنانچه خطيب گفته است حافظ حديث و ثقه و ثبت است و اما ابو اسامه: عبارت است از حمّاد بن اسامة بن زيد قرشىّ( مولاهم) كه با كنيهاش شهرت يافته و چنانچه در التقريب گفته ثقه و ثبت است و در التقريب وفاتش را بسال ٢٠١ در سن هشتاد سالگى ذكر كرده است، و عجلىّ و احمد او را توثيق كردهاند و مجالد و شعبى و مسروق را در پيش گفتيم.