(١) ١٦- (خبر داد ما را علىّ بن احمد از عبيد اللَّه بن موسى و او از محمّد بن موسى كه گفت: خبر داد مرا احمد بن ابى احمد معروف بابى جعفر ورّاق از اسماعيل بن عيّاش و او از مهاجرين حكيم و او از مغيرة بن سعيد و او از):

ابى جعفر (امام باقر) ٧‌[١] كه آن حضرت فرمود: [امير المؤمنين ٧ فرمود] هنگامى كه دو نيزه در شام ردّ و بدل شد از همديگر باز نگردد مگر آنكه نشانه‌اى از نشانه‌هاى خداوند هويدا شود. عرض شد: يا امير المؤمنين آن نشانه چيست؟ فرمود: زلزله‌اى در شام روى دهد كه بيش از صد هزار نفر در اثر آن جان مى‌سپارد.

و خداوند آن زلزله را براى مؤمنين موجب رحمت و براى كافرين عذاب قرار ميدهد و چون اين پيش آمد روى دهد متوجّه سوران مركب‌هاى سپيد و سياه و گوش (يا دم) بريده باشيد و پرچمهاى زردى كه از مغرب روى مى‌آورد تا آنكه بشام ميرسد و اين هنگامى است كه بزرگترين ناراحتى و مرگ سرخ روى دهد، و چون چنين شد متوجّه باشيد كه شهركى در دمشق بنام (حرستا)[٢] بزمين فرو خواهد

[١] در بعضى از نسخه‌ها( از ابى عبد اللَّه) است و گويا تحريف شده باشد زيرا مغيرة بن سعيد از اصحاب حضرت باقر است و خود مردى بود دروغگو كه بآن حضرت دروغ مى‌بست و روايات دروغين در كتابها درج ميكرد و در آغاز كارش بنفع عبد اللَّه بن حسن فعاليت داشت بجامع الرواة مراجعه شود.

[٢] بنظر ما همين صحيحتر است ولى در بعضى از نسخه‌ها( خرشنة) است و در المراصد گويد: خرشنة بفتح اوّل و سكون دوّم ... شهرى است نزديك ملطيه از شهرهاى روم و در بعضى از نسخه‌ها( مرمرسا) است كه جايى نوشته نشده است و در بعضى از نسخه‌ها( حرسا) است و در بحار( حرشا) است و همه اينها تصحيف از نسخه نويسان است و صحيح همان است كه در متن نوشتيم و آن بنا بر آنچه در مراصد الاطلاع است آبادى بزرگى است در ميان باغات دمشق در جاده حمص كه فاصله‌اش با دمشق بيش از يك فرسخ است و اين موافق است با آنچه در روايت ذكر شده كه( آبادى است در دمشق كه بآن حرستا گفته مى‌شود) ولى بقيه نامها بجز( خرشنه) در كتاب‌هاى جغرافياى موجود ذكر نشده است.