الغیبة للنعمانی ت فهری - النعماني، مترجم سيد احمد فهري - الصفحة ٢٣٢ - (باب - ١١)(رواياتى كه شيعه را دستور ميدهد كه بردبار و خود دار باشد و بانتظار)(فرج باشد و نسبت بامر خداوند و تدبير او شتابزدگى نكند)
موسى علوىّ از محمّد بن موسى و او از احمد بن ابى احمد[١] و او از محمّد بن علىّ و او از علىّ بن حسّان و او از عبد الرّحمن بن كثير كه گفت):
روزى در محضر ابى عبد اللَّه (امام صادق) ٧ بودم و مهزم اسدىّ نيز افتخار حضور داشت عرض كرد خدا مرا فداى شما گرداند اين كار [كه شما بانتظارش هستيد] كى خواهد شد؟ كه [برما] بدرازا كشيد. فرمود: [اى مهزم] آرزومندان دروغ گفتند و شتابكنندگان هلاك شدند و تسليمشدگان نجات يافتند و بسوى ما باز خواهند گشت.
(١) ٩- (علىّ بن احمد از عبد اللَّه بن موسى علوىّ نقل ميكند كه گفت: حديث كرد ما را علىّ بن حسن از علىّ بن حسّان و او از عبد الرّحمن بن كثير و او از):
ابى عبد اللَّه (امام صادق) ٧ كه آن حضرت در تفسير آيه شريفه «أَتى أَمْرُ اللَّهِ فَلا تَسْتَعْجِلُوهُ»: امر خدا فرا رسيد در شتابش نباشيد، فرمود: امر خدا همان امر ما است كه خداى عزّ و جلّ امر فرموده است كه در آن باره شتاب نشود تا آنكه خداوند او را بسه لشكر يارى فرمايد: فرشتگان و مؤمنين و رعب و خروج آن حضرت ٧ مانند خروج رسول اللَّه است آنجا كه خداوند ميفرمايد: همچنان كه پروردگارت تو را از خانهات بحقّ و راستى بيرون آورد.
(٢) ١٠- (خبر داد ما را محمّد بن همّام و محمّد بن حسن بن محمّد بن جمهور اينان از حسن بن محمّد بن جمهور و او از پدرش و او از سماعة بن مهران و او از صالح بن ميثم و يحيى بن سابق[٢] و آنان از):
ابى جعفر (امام باقر) ٧ كه فرمود: كسانى كه همچون محاضيراند هلاك شدند و مقرّبان نجات يافتند و پناهگاه بر پايههاى محكم خود استوار است همانا كه پس از اندوه گشايش عجيبى خواهد شد.
[١] او شايد احمد بن ابى احمد ورّاق جرجانى باشد كه خواهد آمد.
[٢] در بعضى از نسخهها چنين است( صالح بن نبط و بكر بن مثنّى).