الغیبة للنعمانی ت فهری - النعماني، مترجم سيد احمد فهري - الصفحة ٤٤ - (باب ٣)(آنچه در امامت و وصيت رسيده است)(و آنكه اين دو از خدا است و باختيار او است و امانتى است)(كه هر امام بايد بامام بعد از خودش آن را بسپارد)

و اختلاف و پراكندگى در دين همان گمراهى است و آنان اين گمراهى را روا ميدانند و مدّعى هستند كه رسول خدا آن را آزاد كرده و اجازه فرموده است و اين دروغى است كه برسول خدا مى‌بندند زيرا كتاب خداى عزّ و جلّ از آن بيم مى‌دهد و نهى مى‌كند و مى‌فرمايد وَ لا تَكُونُوا كَالَّذِينَ تَفَرَّقُوا وَ اخْتَلَفُوا مانند كسانى مباشيد كه پراكنده شدند و اختلاف كردند.

ديگر چه بيانى روشنتر از اين بيان و مردم پس از اين روشنگرى و ارشاد چه حجّتى بر خدا دارند؟ پناه بخدا مى‌بريم از گمراهى و از اينكه خداوند در باره دين ما ما را بخودمان و عقلهايمان و اجتهادمان واگذارد و از خداوند ميخواهيم كه ما را بر آنچه بدان رهنمون شده است و دلالت كرده و ارشاد فرموده است از دين خود و دوستى دوستانش و چنگ زدن بدامن آنان و فرا گرفتن از آنان و عمل كردن بدستور آنها و باز شدن از آنچه نهى كرده‌اند ثابت قدم فرمايد، تا آنكه با همين حال خدا را ملاقات كنيم نه تبديلى كرده باشيم و نه شكّى در دلمان باشد و نه از آنان پيشى گرفته باشيم و نه از آنها باز پس مانده باشيم كه هر كس بر آنان پيشيگيرد از دين بيرون رود و هر كس باز پس ماند غرق شود و هر كس مخالفت با آنان كند نابود گردد و هر كس همراه آنان رود بمقصد نائل آيد كه رسول خدا ٦ اين چنين فرموده است.

(باب ٣) (آنچه در امامت و وصيّت رسيده است) (و آنكه اين دو از خدا است و باختيار او است و امانتى است) (كه هر امام بايد بامام بعد از خودش آن را بسپارد)

(١) ١- (خبر داد ما را ابو العبّاس احمد بن محمّد بن سعيد بن عقده كوفىّ او گفت: