الغیبة للنعمانی ت فهری - النعماني، مترجم سيد احمد فهري - الصفحة ٢٢٦ - (باب ١٠)(آنچه در باره غايب شدن امام منتظر امام دوازدهم رسيده است و اينكه مولاى ما)(امير المؤمنين و امامان بعد از او
ابن عقبه[١] روايت ميكند كه گفت):
شنيدم علىّ ٧ ميفرمود گوئى شما را مينگرم كه همچون شترى كه بدنبال چراگاه ميگردد در گردش هستيد و نخواهيدش يافتاى گروه شيعه.
(١) ٤- (و بهمين سند از ابن سنان و او از يحيى بن المثنى [عطّار] و او از عبد اللَّه بن بكير و روايت كرده آن را حكم[٢] از):
ابى جعفر (امام باقر) ٧ كه آن حضرت فرمود: چگونه خواهيد بود هنگامى كه بالا برويد و كسى را نيابيد و باز پس آئيد و كسى را نيابيد؟ (٢) ٥- (حديث كرد ما را عبد الواحد بن عبد اللَّه او گفت: حديث كرد ما را محمّد ابن جعفر قرشىّ او گفت حديث كرد مرا محمّد بن الحسين بن ابى الخطّاب او گفت حديث كرد مرا محمّد بن سنان از ابى الجارود و او از):
ابى جعفر (امام باقر) ٧ كه از آن حضرت شنيده است كه ميفرموده است آنقدر بايد بانتظار باشيد تا همچون رمه بزهاى وحشت زده شويد كه قصّاب را تفاوت نكند كه دست بر روى كداميك بگذارد نه جايگاه بلندى داشته باشيد تا بدان پناهنده شويد و نه پشتيبانى كه كارهايتان را بدلگرمى آن انجام دهيد.
آيا اين حديثها- خدا شما را رحمت كند- بجز آنست كه دلالت دارد بر غايب شدن صاحب حقّ و او است همان جايگاه بلندى كه شيعه بآن پناهنده مىشود و سپس دلالت دارد بر غايب شدن سببى كه براى آن حضرت نصب شده بود تا ميان او و شيعيانش واسطه باشد و هم او است آن پشتيبانى كه شيعيان در كارهاشان باو دلگرم بودند كه در حال غيبت كارهاى شيعيان را بامامشان ميرساندند، امامى كه همان جايگاه بلند پايه شيعيان است و هنگامى كه اين سبب نيز برداشته شد همچون بزهاى يك نواخت شدند (٣) و تا آن واسطهها بودند باعث رسيدن پيام و راهنمائى تدبير
[١] در بعضى از نسخهها چنين است( يعنى ابن ابى عقب)
[٢] شايد بجاى( رواه الحكم عن ابى جعفر) رفعه الى ابى جعفر) صحيح باشد.