الغیبة للنعمانی ت فهری - النعماني، مترجم سيد احمد فهري - الصفحة ٣٨١ - (باب - ٢٣)(آنچه در باره سن امام قائم
ما بنداذ او گفت: حديث كرد ما را احمد بن هلال از ابى مالك حضرمىّ و او از ابى السفاتج و او از ابى بصير كه گفت):
بيكى از آن دو حضرت- ابى عبد اللَّه (امام صادق) يا ابى جعفر (امام باقر)- عليهما السّلام عرض كردم: آيا مىشود كه اين امر بكسى كه بحدّ بلوغ نرسيده است ميرسد؟ فرمود: اين كار خواهد شد. عرض كردم پس چه خواهد كرد؟ فرمود دانش و يا كتابهائى براى او بارث ميگذارد و او را بخودش وانمىگذارد.
[شرح: توضيح روايت ظاهرا آنست كه سائل پس از آنكه ميشنود كه پيش از بلوغ هم ممكن است كسى بامامت برسد متحيّر مىشود كه بچّه در حال طفوليّت با وظيفه سنگين امامت چه خواهد كرد؟
و امام ٧ ميفرمايد كه چنين نيست كه او امام شود و او را بخودش واگذارند بلكه آن كسى كه امامت را باو واگذار ميكند- خداى متعال و يا امام قبلى- باو افاضه علم ميكند و كتابهائى بارث باو ميرسد كه بوظايف خود در اثر آن علم و استفاده از كتابهاى موروثى كه از ودائع امامت است آشنا مىشود].
(١) ٣- (حديث كرد ما را عبد الواحد بن عبد اللَّه بن يونس او گفت: حديث كرد ما را محمّد بن جعفر قرشىّ او گفت: حديث كرد ما را محمّد بن حسين بن ابى الخطّاب از محمّد بن سنان و او از ابى الجارود كه گفت):
ابو جعفر (امام باقر) ٧ بمن فرمود اين امر نميشود مگر در گمنامترين ما و كمسالترين ما.
(٢) ٤- (خبر داد ما را محمّد بن همّام او گفت: حديث كرد ما را احمد بن ما بنداذ او گفت: حديث كرد ما را احمد بن هلال از اسحاق بن صباح و او از):
ابى الحسن امام رضا ٧ كه آن حضرت فرمود: همانا كه اين- كار- بزودى بكسى خواهد رسيد كه داراى حمل است.
[شرح: محقّق معاصر آقاى غفّارى احتمال داده است كه بجاى (حمل) كلمه