الغیبة للنعمانی ت فهری - النعماني، مترجم سيد احمد فهري - الصفحة ٢٥٠ - وصف رفتار و كردار آن حضرت
باب ١٣ (رواياتى كه در صفت و رفتار و كار آن حضرت رسيده است) (و آنچه از قرآن در باره آن حضرت نازل شده است)
[وصف رفتار و كردار آن حضرت]
(١) ١- (حديث كرد ما را علىّ بن احمد او گفت: حديث كرد مرا عبيد اللَّه بن موسى علوىّ از ابى محمّد موسى بن هارون بن عيسى معبدى[١] او گفت: حديث كرد ما را عبد اللَّه بن مسلمة بن قعنب او گفت: حديث كرد ما را سليمان بن بلال[٢] او گفت):
حديث كرد ما را جعفر بن محمّد عليهما السّلام از پدرش و او از جدّش و او از حسين بن علىّ عليهم السّلام كه آن حضرت فرمود: مردى بخدمت امير المؤمنين ٧ رسيد و بآن حضرت عرض كرد: يا امير المؤمنين ما را از اين مهدى خودتان آگاه كنيد فرمود: آنگاه كه رفتنىها بروند و منقرض شوند و مؤمنين اندك شوند و آشوبگران از ميان بروند [در بعضى از نسخهها بجاى (المجلبون) (المخبتون) است يعنى خضوعكنندگان] پس همان جا و همان جا است.
عرض كردم: يا امير المؤمنين اين مرد از كدام طايفه است؟ فرمود: از بنى هاشم، از برترين نژاد عرب، و از دريائى كه از هر سو آبها بر آن سرازير است، و اما نگاهى كه پناهگاه پناهندگان است[٣] و كان صفا است آنگاه كه همه بىصفا شوند
[١] در بحار( عبدىّ) نوشته است و من بچنين كس برخورد نكردهام و شايد موسى بن هارون بن بشير قيسى ابو محمّد كوفىّ بردى باشد كه در تهذيب التهذيب عنوان شده است.
[٢] سليمان بن بلال تيمىّ كه كنيهاش ابو محمّد است وابسته بآنان است. و در التقريب ابن حجر است كه عبد اللَّه بن مسلمة بن قعنب ابو عبد الرّحمن حارثىّ بصرىّ ثقة از او روايت ميكند و آنچه در بعضى از نسخهها سليمان بن هلال نوشته شده اشتباه از نويسنده نسخه است.
[٣] در بحار بجاى( مخفر) كه بمعناى پناهگاه است( مجفو) نوشته و مجلسى فرموده است كه معنايش آنست كه چون بيايد مردم اطاعتش نكنند و جفايش كنند. ولى گفته شده اين معنا درست نيست زيرا روايت در مقام مدح آن حضرت است.