الغیبة للنعمانی ت فهری - النعماني، مترجم سيد احمد فهري - الصفحة ١٣
مردم، من بوى هدايت را در هر جا كه باشد استشمام ميكنم و آن را بچشم مىبينم اى مردم در جاده هدايت، به خاطر كم بودن روندهگان نهراسيد كه مردم بر سر سفرهاى گرد آمدهاند كه كمتر سير مىشوند و بيشتر از كنار سفره گرسنه بر- مىخيزند و از خدا بايد يارى طلبيد و مردم در رضا و خشم با يك ديگر هدف مشترك پيدا ميكنند.
اى مردم، ناقه صالح را يكنفر پى كرد ولى خداوند همه آنان را گرفتار عذاب كرد چون همه بكار آن يكنفر راضى بودند بدليل آنكه خداى تعالى فرمايد:
فَنادَوْا صاحِبَهُمْ فَتَعاطى فَعَقَرَ فَكَيْفَ كانَ عَذابِي وَ نُذُرِ[١]: آن مردم، رئيس خود را خواندند تا آماده شد و ناقه را پى كرد ... و فرمود: «فَعَقَرُوها فَدَمْدَمَ عَلَيْهِمْ رَبُّهُمْ بِذَنْبِهِمْ فَسَوَّاها وَ لا يَخافُ عُقْباها»[٢]: ناقه را پى كردند خدا هم آنان را بكيفر كردارشان هلاك كرد و شهرشان را با خاك يكسان كرد و هيچ باك از هلاك آنان نداشت.
هان كه اگر از كسى در باره كشنده من پرسش كنند و او چنين پندارد كه كشنده من بهرهاى از ايمان دارد خود او قاتل من خواهد بود. اى مردم هر آن كس كه در راه باشد سرانجام بآب مىرسد و آن كس كه بيراهه رود در بيابان سرگردان خواهد گرديد، امير المؤمنين اين كلمات بفرمود و سپس از منبر فرود آمد.
و اين كلمات بطريق ديگر نيز بما رسيده است ... جز اينكه در آن فرموده است: (در راه هدايت از كمبود اهلش نهراسيد).
و در جملهاى كه امير المؤمنين فرمود: (هر آن كس كه در راه باشد سرانجام بآب مىرسد و آنكه بيراهه مىرود در بيابان سرگردان خواهد ماند) انديشمند را بيانى است شفا دهنده و دليل است بر آنكه نبايد نظام ائمّه را از دست داد و هشدارى است كه مبادا در وادى سرگردانى افتد (١) كه اگر كسى از آن نظام عدول كند و از
[١] القمر ٣٠ و ٣١.
[٢] الشمس ١٤ الى ١٦.