الغیبة للنعمانی ت فهری - النعماني، مترجم سيد احمد فهري - الصفحة ٢٣٠ - (باب - ١١)(رواياتى كه شيعه را دستور ميدهد كه بردبار و خود دار باشد و بانتظار)(فرج باشد و نسبت بامر خداوند و تدبير او شتابزدگى نكند)
فرمودهاند افرادى كه بواسطه نيروى ايمانشان و درستى يقينشان خداوند اهليّت بآنان عطا فرموده است تا وليّش را يارى كنند و با دشمنش بستيزند.
و آنان همچنان كه در روايت آمده است پس از آنكه حضرتش در كاخ حكومت جاى گرفت و پايان جنگ اعلام شد از طرف آن حضرت نمايندگان و فرمانداران روى زمين خواهند بود پس امير المؤمنين ٧ فرمود جمعى با آنان جهاد ميكنند كه با رسول خدا روز بدر جهاد كردند كه نه كشته ميشوند و نه ميميرند.
مقصود حضرت آنست كه خداوند اين سيصد و چند نفر ياران خالص حضرت قائم را بوسيله فرشتگان روز بدر يارى ميفرمايد و آنان جزء نيروى جنگى آن حضرت خواهند بود. خداوند ما را از كسانى قرار دهد كه اهليّت يارى دينش را در ركاب وليّش باو عطا فرموده باشد و در اين باره آنچنان كه او را سزاست با ما رفتار فرمايد.
(١) ٥- (خبر داد ما را احمد بن محمّد بن سعيد او گفت: حديث كرد ما را حميد ابن زياد كوفىّ او گفت: حديث كرد ما را علىّ بن صباح بن ضحّاك از جعفر بن محمّد ابن سماعه و او از سيف تمّار و او از ابى مرهف كه گفت):
ابو عبد اللَّه (امام صادق) ٧ فرمود: محاضير: (اسبهاى تندرو) هلاك شدند، گفتم: محاضير چيست؟ فرمود كسانى كه شتابزدگى ميكنند و مقربين نجات يافتند و قلعه بر فراز پايههاى همچون ميخ خود ثابت و پا بر جا است كنج خانههاى خود را از دست مدهيد كه غبار فتنه بر زيان كسى است كه فتنه را بر انگيزاند (بمثال فارسى دودش بچشم خودش ميرود) و آنان در باره شما توطئهاى را اراده نميكنند مگر آنكه خداوند مشغوليّتى بر ايشان پيش مىآورد بجز آن كس كه خود متعرّض آنان شود.
[شرح از مجلسىّ: مقربين (بكسر راء) كسانى هستند كه ميگويند فرج نزديك است و اميد نزديك بودن آن را دارند و يا آنكه دعا براى نزديكى فرج ميكنند و يا آنكه مقربين را بفتح را بخوانيم يعنى كسانى كه صبر كردند و بواسطه صبر مقرب درگاه الهى شدند. پايان نقل از مجلسىّ «ره». و در بعضى از نسخهها بجاى مقرّبون