الغیبة للنعمانی ت فهری - النعماني، مترجم سيد احمد فهري - الصفحة ٢٥١ - وصف رفتار و كردار آن حضرت
هنگامى كه مرگ شبيخون زند او را ترسى در دل نباشد و چون مرگ چهره خود را نشان دهد او ضعف و ناتوانى از خود نشان ندهد، و در ميدان نبرد و كشتى قهرمانان عقبنشينى نكند، دامن همّت بكمر زده باشد و پر جمعيّت و پيروز و شير بيشه شجاعت باشد كه ريشه ستمگران را از جاى بر كند پشتوانهاى باشد مردانه و شمشيرى از شمشيرهاى خدا، سالار و پر خير و بزرگشده خاندان جلالت و شرف ريشه مجد و بزرگواريش در اصيل ترين ريشهها باشد پس تو را هيچ موجب انصرافى- آن كس كه بسوى هر فتنهاى شتابان بگريزد، آن كس كه اگر سخن بگويد بدترين سخنگو است و اگر خاموش نشيند خباثتها و فسادها در اندرون دارد- از بيعتش منصرف نكند.
سپس بتوصيف مهدىّ ٧ بر گشت و فرمود: آستانهاش از همه شما گشادهتر و دانشش از همه شما بيشتر و بخويشان از همه شماها پيوند آميزتر بار الها با بر انگيختن او غم و اندوه را از ميان بردار و بواسطه او پراكندگى امت را جمع فرما پس اگر خداوند براى تو خير اراده فرمود تصميم بگير و اگر موفق شدى كه بخدمتش برسى از او بهيچ كس انعطاف مپذير و اگر بسويش راه يافتى از او مگذر پس از اين سخنها با دست بسينهاش اشاره فرمود و آهى سرد كشيد و فرمود: وه كه چه مشتاق بديدارش هستم.
(١) ٢- (خبر داد ما را علىّ بن احمد او گفت: حديث كرد ما را عبد اللَّه بن موسى علوى از بعضى از رجال حديثش و او از ابراهيم بن حكم بن ظهير[١] و او از اسماعيل ابن عيّاش و او از اعمش و او از ابى وائل كه گفت):
امير المؤمنين ٧ نگاهى بحسين كرد و فرمود: اين پسر من آقا است همچنان كه رسول خدايش آقا ناميده است و بروزى خداوند از نسل او مردى را همنام پيغمبر شما بيرون مىآورد كه در صورت و سيرت مانند او است بهنگام غفلت
[١] او ابراهيم بن حكم بن ظهير فزارىّ ابو اسحاق است كه در فهرست شيخ و رجال نجاشىّ معنون است و آنچه در نسخهها نوشته شده بنام( ابراهيم بن حسين و او از ظهير) غلط است.