الغیبة للنعمانی ت فهری - النعماني، مترجم سيد احمد فهري - الصفحة ٢٤٤ - باب ١٢(آنچه بشيعه ميرسد از آزمايش و پراكندگى و اختلاف در)(زمان غيبت تا آنجا كه كسى حقيقتا باقى نمىماند بجز همان)(اندكى كه امامان توصيفشان فرمودهاند)
ابى عبد اللَّه (امام صادق) ٧ كه فرمود: بخدا قسم همچون شيشه بايد بشكنيد، و همانا شيشه را كه بخواهند بحالت اوّل بازگردانند بر ميگردد بخدا قسم همچون سفال بايد شكسته شويد، و سفال كه شكسته شود ديگر بحالت اوّل باز نميگردد و بخدا قسم بايد غربال شويد (و) بخدا قسم بايد از يك ديگر تميز يابيد (و) بخدا قسم بايد پاك شويد تا آنكه بجز اندكى از شما باقى نماند و در اين موقع آن حضرت كف دست خود را (بعنوان بىاعتنائى بمردم) برگرداند.
اى گروه شيعه اين حديثها را كه از امير المؤمنين و امامان ٧ پس از او رسيده است روشنگرائى كنيد و از آنچه شما را بر حذر داشتهاند بر حذر باشيد و در آنچه از آنان رسيده است نيكو بينديشيد و فكرى در آنها بكنيد كه بهرهمند شويد كه از اين گفتار رساتر در مقام ترساندن گفتارى نتواند بود كه فرمودند (همانا مرد صبح ميكند در جاده امر ما و شب ميكند در حالى كه از آن شريعت بيرون شده است و شب ميكند بر شريعت امر ما ولى صبح ميكند در حالى كه از آن بدر رفته است) آيا اين گفتار دليل بر آن نيست كه افرادى از نظام امامت بدر ميروند و آنچه را كه در باره امامت معتقد بودند رها ميكنند تا مگر راه روشنتر شود.
و اينكه فرمود: بخدا قسم بايد همچون شيشه شكسته شويد و همانا شيشه را اگر بخواهند بحالت نخست برگردانند برمىگردد بخدا قسم بايد همچون سفال شكسته شويد كه سفال شكسته مىشود و ديگر بحالت نخست باز نميگردد مثلى است براى كسى كه بر مذهب اماميّه بوده باشد و بواسطه گرفتارى كه پيش مىآيد از آن مذهب بمذهب ديگر عدول ميكند سپس بواسطه نظر رحمت الهى سعادت گريبانش را ميگيرد و تاريكى راهى كه در آن است و صفاى راهى كه از آن پا كشيده است برايش معلوم مىشود و پيش از مرگ بتوبه و بازگشت بسوى حقّ ميشتابد و خداوند نيز توبه او را مىپذيرد و بحالت نخستين كه در هدايت بود بازش ميگرداند همچون شيشه كه پس از شكسته شدن دوباره (بواسطه ذوب كردن) بحالت اول باز ميگردد.