الغیبة للنعمانی ت فهری - النعماني، مترجم سيد احمد فهري - الصفحة ١٢٦ - (باب - ٦)(حديثهائى كه از طريق سنيان روايت شده است)
از من اين پرسش را نكرده است. آرى از رسول خدا ٦ پرسيديم فرمود: دوازده نفر بشماره نقيبان بنى اسرائيل[١].
(١) ٤- (عثمان بن ابى شيبة و ابى احمد و يوسف بن موسى قطّان و سفيان بن وكيع[٢] گفتند حديث كرد ما را جرير[٣] از اشعث بن سوّار و او از عامر: شعبى و او از عمويش قيس بن عبد[٤] كه گفت:) عربى بيابانىّ بنزد عبد اللَّه بن مسعود آمد در حالى كه اصحاب او در نزدش بودند گفت: عبد اللَّه بن مسعود ميان شما است؟ عبد اللَّه را نشان دادند، عبد اللَّه گفت: ويرا يافتى چه ميخواهى؟ گفت: ميخواهم از چيزى بپرسم كه اگر مورد سؤال مرا از رسول خدا شنيدهاى ما را نيز آگاه كن، آيا پيغمبر شما بشما فرمود كه پس از او چند نفر جانشين وى خواهد بود؟ گفت: از هنگامى كه بعراق آمدهام
[١] اين خبر را احمد در مسند خود ج ١ ص ٣٩٨ آورده است و در سند او جمله( از عمويش) نيست و در پايانش چنين است: فرمود( بشماره نقيبان بنى اسرائيل).
[٢] مقصود از ابى احمد: محمود بن غيلان مروزىّ است كه از پيش گذشت و اما يوسف بن موسى: همان ابو يعقوب قطّان كوفىّ است خطيب در ج ١٤ ص ٣٠٤ تاريخش گويد: اصل او از اهواز بود و در رى بازرگانى داشت سپس در بغداد ساكن شد و در آنجا از جرير بن عبد الحميد حديث نقل كرد- تا آنكه گويد: جمعى از پيشوايان او را ثقه خواندهاند و ابن حبّان از ثقاتش دانسته ... و اما سفيان بن وكيع حديثاش ضعيف است و جمعى او را تضعيف كردهاند و گفتهاند: ثقه نيست.
[٣] او جرير بن عبد الحميد بن قرط ضبّى ابو عبد اللَّه رازىّ است او ثقهاى بود كه از جاهاى دور به نزدش مىآمدند و از ابن عمّار موصلىّ نقل شده است كه گفته است او حجّت بود و كتابهايش همگى صحيح است و از نسائى و عجلى نقل شده است كه او ثقه است و بسال ١٨٨ وفات يافته است.
[٤] در يك نسخه( قيس بن عبيد) است.