الغیبة للنعمانی ت فهری - النعماني، مترجم سيد احمد فهري - الصفحة ٣٨٧ - (باب - ٢٤)(در باره اسماعيل بن ابى عبد الله
ما را قاسم بن محمّد بن حسن بن حازم از كتابش او گفت: حديث كرد ما را عبيس ابن هشام از درست بن ابى منصور و او از وليد بن صبيح كه گفت: ميان من و مردى كه عبد الجليلش ميگفتند سخنى بود [از قديم] او بمن گفت كه):
ابا عبد اللَّه (امام صادق) ٧ اسماعيل را وصىّ خود كرده است گويد: من اين را به ابى عبد اللَّه ٧ عرض كردم، و اينكه عبد الجليل حديث كرد بمن كه شما اسماعيل را وقتى كه زنده بود سه سال پيش از مرگش وصىّ خودتان كرده بوديد فرمود: اى وليد نه بخدا قسم و اگر چنين كارى كردهام فلانى بوده- يعنى ابو الحسن موسى ٧- و نامش را برد.
(١) ٤- (خبر داد ما را عبد الواحد بن عبد اللَّه بن يونس او گفت: حديث كرد ما را احمد بن محمّد بن رباح زهرىّ كوفىّ او گفت: حديث كرد ما را احمد بن علىّ حميرىّ او گفت: حديث كرد مرا حسن بن ايّوب از عبد الكريم بن عمرو خثعمىّ و او از جماعه صائغ[١] كه گفت):
شنيدم كه مفضّل بن عمر از ابى عبد اللَّه (امام صادق) ٧ مىپرسيد آيا خداوند فرمانبرى از بندهاى را واجب گرداند و سپس خبرهاى آسمانى را از آن بنده پوشيده نگهدارد؟ ابو عبد اللَّه ٧ باو فرمود: اللَّه بزرگوارتر و كريمتر و ببندگانش مهربانتر و دلسوزتر از آنست كه اطاعت بندهاى را واجب گرداند و سپس هر بامداد و شام خبرهاى آسمان را از آن بندهاش مكتوم بدارد.
راوى گويد: سپس ابو الحسن موسى ٧ نمايان شد ابو عبد اللَّه عليه- السّلام بمفضّل فرمود: خوش دارى كه صاحب كتاب علىّ را بهبينى؟ مفضّل عرض كرد: چه چيزى بيش از اين مرا ميتواند مسرور كند، حضرت فرمود: او صاحب كتاب علىّ است همان كتاب مكنونى كه خداى عزّ و جلّ فرموده است: جز پاكان آن را
[١] اين نام مشترك است ميان جماعة بن سعد جعفىّ صائغ و جماعة بن عبد الرّحمن صائغ كوفى مجهول، و در بحار( حمّاد الصائغ) است.