الغیبة للنعمانی ت فهری - النعماني، مترجم سيد احمد فهري - الصفحة ٢٣٣ - (باب - ١١)(رواياتى كه شيعه را دستور ميدهد كه بردبار و خود دار باشد و بانتظار)(فرج باشد و نسبت بامر خداوند و تدبير او شتابزدگى نكند)
[بشرح مجلسىّ (ره) در روايت ٥ مراجعه شود].
(١) ١١- (و حديث كرد ما را احمد بن محمّد بن سعيد ابن عقده او گفت: حديث كرد ما را احمد بن يوسف بن يعقوب الجعفىّ او گفت: حديث كرد ما را اسماعيل بن مهران او گفت: حديث كرد ما را حسن بن علىّ بن ابى حمزه از حكم بن ايمن و او از ضريس كناسى و او از ابى خالد كابلى كه گفت):
علىّ بن الحسين ٧ فرمود: دوست ميداشتم كه در گفتار آزاد بودم و با مردم سه كلمه حرف ميزدم و سپس خدا در باره من هر چه ميخواست ميكرد ولى عهدى است با خدا بستهايم كه صبر كنيم آنگاه اين آيه را تلاوت فرمود:
وَ لَتَعْلَمُنَّ نَبَأَهُ بَعْدَ حِينٍ (خبرش را پس از گذشت زمانى خواهيد دانست) و سپس اين آيه را نيز تلاوت فرمود: وَ لَتَسْمَعُنَّ مِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتابَ مِنْ قَبْلِكُمْ وَ مِنَ الَّذِينَ أَشْرَكُوا أَذىً كَثِيراً وَ إِنْ تَصْبِرُوا وَ تَتَّقُوا فَإِنَّ ذلِكَ مِنْ عَزْمِ الْأُمُورِ (و حتما بر شما از زخم زبان آنان كه پيش از شما كتاب آسمانى بر آنان نازل شد و از آنان كه شرك ورزيدند آزار فراوان خواهد رسيد و اگر صبر كنيد و پرهيزگار باشيد سبب نيرو و قوّت اراده در كارها است).
(٢) ١٢- (علىّ بن احمد گفت: حديث كرد ما را عبيد اللَّه بن موسى علوىّ از علىّ ابن ابراهيم بن هاشم و او از علىّ بن اسماعيل و او از حمّاد بن عيسى و او از ابراهيم ابن عمر يمانىّ و او از ابى الطّفيل و او از):
ابى جعفر محمّد بن علىّ و آن حضرت از پدرش علىّ بن الحسين عليهم السّلام نقل ميفرمايد كه ابن عباس كس بنزد آن حضرت فرستاد و معناى اين آيه را پرسيد يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اصْبِرُوا وَ صابِرُوا وَ رابِطُوا (اى اهل ايمان در كار دين پايدار باشيد و يك ديگر را بپايدارى سفارش كنيد و مراقب باشيد)- علىّ بن الحسين ٧ خشمناك شد و پرسشكننده را فرمود: دوست ميداشتم آن كسى كه تو را اين مأموريّت داده خودش رويا روى از من ميپرسيد.