الغیبة للنعمانی ت فهری - النعماني، مترجم سيد احمد فهري - الصفحة ٢٦٢ - وصف رفتار و كردار آن حضرت
آنچنان كه گوئى نميدانند در حالى كه راهنمائى و شفا در كتاب خدا بود و آنان او را بدور انداختند و از هواهاى خويش پيروى كردند از اين رو خداوندشان سرزنش كرد و گنهكارشان خواند و از برايشان هلاكت خواست و فرمود: وَ مَنْ أَضَلُّ مِمَّنِ اتَّبَعَ هَواهُ بِغَيْرِ هُدىً[١] مِنَ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ- قصص: ٥٠ (كيست گمراهتر از كسى كه هواى خود را كه از سوى خدا راهنمائى نشود پيروى كند؟ همانا خداوند مردم ستمكار را راهنمائى نميكند) و فرمود: فَتَعْساً لَهُمْ وَ أَضَلَّ أَعْمالَهُمْ- محمّد: ٨ (مرگ بر آنان و بگمراهى انداخت اعمال آنان را) و فرمود: كَبُرَ مَقْتاً عِنْدَ اللَّهِ وَ عِنْدَ الَّذِينَ آمَنُوا كَذلِكَ يَطْبَعُ اللَّهُ عَلى كُلِّ قَلْبِ مُتَكَبِّرٍ جَبَّارٍ- غافر: ٣٥ (گناه بزرگى است نزد خدا و نزد آنان كه ايمان آوردهاند، اين چنين خداوند هر دلى را كه سركش و زورگو باشد مهر ميكند).
(١) ٧- (و[٢] از محمّد بن يحيى و او از احمد بن محمّد بن عيسى و او از حسن بن محبوب و او از اسحاق بن غالب و او از):
ابى عبد اللَّه [جعفر بن محمّد] عليهما السّلام نقل ميكند كه آن حضرت در ضمن خطبهاى كه حالات ائمّه و اوصاف آنان را بيان ميفرمود: [فرمود] همانا خداوند تعالى بواسطه امامان هدايت كه از خاندان پيغمبرش بود دينش را واضح و آشكار فرمود و از راه روشن خود بوسيله آنان پرده برداشت و از درون چشمههاى علمش درى بر آنان باز كرد پس هر كس از امت محمّد ٦ كه حق واجب امام خودش را بشناسد مزه شيرينى امامش را خواهد يافت و برترى و زيبائى اسلامش را خواهد فهميد، زيرا خداى تعالى امامرا نشانهاى از براى خلقش نصب كرده و او را بر فرمانبران خود حجت قرار داده و تاج و قار بر سرش نهاده و از نور جباريت خود
[١] جمله( بغير هدى) بمنزله حال است زيرا گاهى شود كه هواى نفس مطابق با حق شود.
[٢] اين روايت نيز مانند روايت پيش در بعضى از نسخهها نيست و مصنّف آن را از كلينىّ نقل كرده است.