(١) و خداوند افزونى بخش و دانا است و به پيغمبرش فرمود: أَنْزَلَ اللَّهُ عَلَيْكَ الْكِتابَ وَ الْحِكْمَةَ وَ عَلَّمَكَ ما لَمْ تَكُنْ تَعْلَمُ وَ كانَ فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْكَ عَظِيماً- النساء: ١١٣[١] (خداوند كتاب و حكمت بر تو نازل كرد و آنچه را كه تو نميدانستى بتو آموخت) و اين نشانه آنست كه فضل خداوند در باره تو بزرگ بوده است.

و در باره امامان از اهل بيت و عترت و ذرّيّه پيغمبرش صلوات اللَّه عليهم اجمعين فرمود: أَمْ يَحْسُدُونَ النَّاسَ عَلى‌ ما آتاهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ فَقَدْ آتَيْنا آلَ إِبْراهِيمَ الْكِتابَ وَ الْحِكْمَةَ وَ آتَيْناهُمْ مُلْكاً عَظِيماً فَمِنْهُمْ مَنْ آمَنَ بِهِ وَ مِنْهُمْ مَنْ صَدَّ عَنْهُ وَ كَفى‌ بِجَهَنَّمَ سَعِيراً النساء: آيه ٥٣ و ٥٤ (آيا بر مردم در آنچه خداوندشان از فضل خود بآنان داده حسد ميورزند؟ بتحقيق كه ما فرزندان ابراهيم را كتاب و حكمت داديم و بآنان ملك با عظمتى عطا كرديم پس پاره‌اى از آنان باو ايمان آوردند و بعضى از آنان از پيشرفت او جلوگيرى كردند و دوزخ براى سوزاندن كافى است).

و چون خداوند بنده‌اى را براى كارهاى بندگانش برگزيند سينه‌اش را بهمين منظور گشاده ميكند و بر دلش چشمه‌هاى حكمت مى‌سپارد و دانش را آنچنان الهامش ميكند كه در هيچ پاسخگوئى برنج نيفتد و در جواب گوئى از حقّ و حقيقت منحرف نشود او هميشه معصوم است و مؤيد و موفق و مسدّد و از خطاها و لغزش‌ها و سقوطها در امان است و اين ويژه‌گى را خدا باو عنايت فرموده تا بر بندگانش حجت و بر خلقش گواه باشد و اين فضل الهى است كه بهر كس بخواهد ميدهد و خدا داراى فضلى است بزرگ.

پس آيا بر چنين امرى آنان را توانائى هست كه برگزينند؟ و يا اگر برگزيدند برگزيده‌شان داراى اين اوصاف باشد تا او را پيشوا كنند؟ (٢) سوگند بخانه. خدا كه از حقّ تعدّى كردند، و كتاب خدا را پشت سر انداختند

[١] آيه شريفه: أَنْزَلَ اللَّهُ عَلَيْكَ الْكِتابَ‌ ... است و تغيير يا از امام است بعنوان نقل بمعنى و يا سهوى است از راوى.