الغیبة للنعمانی ت فهری - النعماني، مترجم سيد احمد فهري - الصفحة ١٨٠ - (باب ١٠)(آنچه در باره غايب شدن امام منتظر امام دوازدهم رسيده است و اينكه مولاى ما)(امير المؤمنين و امامان بعد از او
عبد اللَّه بن جبله و او از فضيل [صائغ] و او از محمّد بن مسلم ثقفىّ و او از):
ابى عبد اللَّه (امام صادق) ٧ كه فرمود هنگامى كه مردم امام را گم كنند سالها خواهند ماند كه نفهمند كدام از كدام است سپس خداى عزّ و جلّ صاحب شان را براى آنان ظاهر كند.
(١) ٢- (و بهمين سند از عبد اللَّه بن جبله روايت ميكند و او از علىّ بن حارث ابن مغيره و او از پدرش كه گفت):
بامام صادق عرض كردم: آيا دوران فترتى پيش مىآيد كه مسلمانان در آن دوران امام خود را نشناسند؟ فرمود: چنين گفته مىشود، عرض كردم پس ما چه بكنيم؟
فرمود: چون اين چنين شود امر نخستين را از دست مدهيد تا پايانش براى شما روشن شود. [شرح: «امر نخستين» يعنى قرآن و عترت.
و مترجم گويد: معناى اين حديث از تأمّل در حديث ذيل معلوم مىشود].
(٢) ٣- (و بهمين سند از عبد اللَّه بن جبلة و او از محمّد بن منصور صيقل و او از پدرش منصور نقل ميكند كه گفت):
ابو عبد اللَّه (امام صادق) ٧ فرمود: هر گاه صبح و شام كردى و امامى را از آل محمّد در آن وقت نديدى همان كس را كه دوست ميداشتى دوست بدار و همان را كه دشمن ميداشتى دشمن بدار و با هر كس كه پيوند ولايت داشتى داشته باش و صبح و شام منتظر فرج باش.
(و خبر داد ما را محمّد بن يعقوب كلينىّ از محمّد بن يحيى و او از احمد بن محمّد و او از ابن فضّال و او از حسن بن علىّ عطّار و او از جعفر بن محمّد و او از منصور و او از كسى كه نامش را گفت و او از ابى عبد اللَّه (امام صادق) ٧ مانند همين حديث را)[١].
(٣) ٤- (حديث كرد ما را محمّد بن همّام او گفت: حديث كرد ما را عبد اللَّه بن
[١] كافى ج ١ ص ٣٤٢ با اختلافى در لفظ حديث.