الغیبة للنعمانی ت فهری - النعماني، مترجم سيد احمد فهري - الصفحة ٢٧٩ - (نشانهها و كار آن حضرت)
ابن اسحاق نهاوندى او گفت: حديث كرد ما را عبد اللَّه بن حمّاد انصارى از عبد اللَّه ابن بكير و او از حمران بن اعين و او از):
ابى جعفر (امام باقر) ٧ كه آن حضرت فرمود: گوئى مىبينم كه اين دين شما همچنان در ميان خونى كه بپايش ريخته مىشود در حركت است و دست و پا ميزند و هيچ كس نتواند آن را بر شما باز گرداند مگر مردى از ما اهل بيت كه هر سال دو بار بر شما بخشش خواهد كرد و در هر ماه دو نوع روزى بر شما خواهد رساند و در دوران او است كه حكمت بشما داده خواهد شد تا آنجا كه زن در خانه خودش نشسته باشد و از روى كتاب خدا و سنّت رسول خدا قضاوت كند.
[مترجم گويد: در جمله
«كأنى بدينكم هذا الا يزال متخضخضا ...»
] كه در صدر روايت است پارهاى از نسخهها بجاى (متخضخضا) مولّيا ضبط كرده است و بنا بر اين گوئى امام ٧ دين را بسربازى كه پشت بجنگ كرده و در اثر زخمهاى فراوان در خون خود دست و پا ميزند تشبيه فرموده است].
(١) ٣١- (خبر داد ما را عبد الواحد بن عبد اللَّه او گفت: حديث كرد ما را احمد ابن محمّد بن رباح او گفت: حديث كرد ما را محمّد بن عبّاس بن عيسى او گفت:
حديث كرد ما را حسن بن علىّ بطائنىّ از پدرش و او از مفضّل كه گفت):
شنيدم ابو عبد اللَّه (امام صادق) ٧ ميفرمود: صاحب اين امر را خانهاى است كه خانه حمدش گويند و در آن خانه چراغى است كه از روزى كه بدنيا پانهاده تا روزى كه با شمشير قيام ميكند آن چراغ خاموش نميشود.
(٢) ٣٢- (حديث كرد ما را احمد بن محمّد بن سعيد او گفت: حديث كرد ما را علىّ بن حسن تيملى از پدرش[١] و او از حسن بن علىّ بن يوسف و محمّد بن علىّ
[١] شايد كلمه( عن ابيه) زائد باشد زيرا روايت حسن بن فضّال از حسن بن علىّ بن يوسف غريب مينمايد و همچنين روايتش از ابى سمينه كوفىّ و من در هيچ مورد روايت او را از اين دو نديدهام.