الغیبة للنعمانی ت فهری - النعماني، مترجم سيد احمد فهري - الصفحة ٦٦ - باب ٤(رواياتى كه مىگويند امامان دوازده نفرند و از طرف خدا برگزيده شدهاند)

رسول خدا ٦ علىّ را بآمر خداى تعالى: فرمود چون آيه‌ إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاةَ وَ يُؤْتُونَ الزَّكاةَ وَ هُمْ راكِعُونَ‌ (ولىّ شما فقط خدا است و پيامبرش و كسانى كه ايمان آورده‌اند و نماز ميخوانند و زكات ميدهند در حالى كه ركوع ميكنند) بر پيغمبر نازل شد مردم گفتند:

يا رسول اللَّه آيا اين ولايت نسبت به بعضى از مؤمنين است يا فراگير همه است؟

پس خداوند بر پيامبرش دستور داد كه ولايت آن كس را كه خداوند بولايت او دستور داده است بآنان تعليم دهد و همان طور كه نماز و روزه و حجّشان را تفسير كرده است ولايت را نيز تفسير كند.

علىّ ٧ فرمود پس رسول خدا مرا در غدير خمّ نصب كرد و فرمود:

خداى عزّ و جلّ مأموريّتى مرا داده است كه سينه‌ام را تنگ ساخت و گمان كردم كه مردم مرا تكذيب خواهند كرد پس خداوند عتابم فرمود كه پيام او را برسانم و گر نه عذابم خواهد كرد سپس دستور داد تا مردم را براى نماز جماعت دعوت كردند و نماز ظهر را با آنان گذاشت پس با صداى بلند فرياد زد اى علىّ بپا خيز سپس فرمود:

اى مردم همانا كه خدا مولاى من است و من مولاى مؤمنينم و من بآنان از خودشان اولى‌ترم و بهر كه مولا منم علىّ است مولاى او بار الها دوست بدار آن را كه على را دوست بدارد و دشمن بدار آن را كه علىّ را دشمن بدارد.

پس سلمان فارسىّ برخاست عرض كرد يا رسول اللَّه اولويّت در چه؟[١] فرمود هر كس كه من بجان او اولى‌تر از خود او هستم على نيز بجان او از خود او اولى‌تر است، پس خداى عزّ و جلّ اين آيه را فرستاد الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَ أَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَ رَضِيتُ لَكُمُ الْإِسْلامَ دِيناً (امروز دين شما را براى شما كامل گردانيدم و نعمتم را بر شما باتمام رساندم و اسلام را بعنوان دين نمونه براى شما پسنديدم)

[١] در كتاب سليم چنين است: سلمان گفت: يا رسول اللَّه ولايتش مانند چه؟ پس آن حضرت فرمود: ولايتش مانند ولايت من ...