الغیبة للنعمانی ت فهری
(١)
(باب 1)(روايات در باره نگهدارى سر آل محمد
٢٠ ص
(٢)
(باب 2)(رواياتى كه در تفسير آيه شريفه و اعتصموا بحبل الله جميعا و لا تفرقوا)(رسيده است)
٢٨ ص
(٣)
(باب 3)(آنچه در امامت و وصيت رسيده است)(و آنكه اين دو از خدا است و باختيار او است و امانتى است)(كه هر امام بايد بامام بعد از خودش آن را بسپارد)
٤٤ ص
(٤)
باب 4(رواياتى كه مىگويند امامان دوازده نفرند و از طرف خدا برگزيده شدهاند)
٥٣ ص
(٥)
(باب - 5)(رواياتى كه در باره مدعى امامت و كسى كه گمان ميكند امام است)(و در حقيقت امام نيست رسيده است)(و روايات در اينكه هر پرچمى كه پيش از قيام حضرت قائم)(بر افراشته شود پرچمدارش طاغوت است)
١١٧ ص
(٦)
(باب - 6)(حديثهائى كه از طريق سنيان روايت شده است)
١٢٤ ص
(٧)
(باب - 7)(روايات در باره كسى كه در يكى از امامان شك كند و يا شبى بر او)(بگذرد كه در آن شب امام خودش را نشناسد و يا آنكه دينى)(را براى خدا بپذيرد بدون آنكه امامى از طرف خدا داشته باشد)
١٣٨ ص
(٨)
(باب - 8)(رواياتى كه ميگويند خداوند زمين را بدون حجت نميگذارد)
١٥١ ص
(٩)
(باب - 9)(رواياتى كه ميگويد اگر بر روى زمين بيش از دو نفر نمانده)(باشد يكى از آن دو حجت خواهد بود)
١٥٦ ص
(١٠)
(باب 10)(آنچه در باره غايب شدن امام منتظر امام دوازدهم رسيده است و اينكه مولاى ما)(امير المؤمنين و امامان بعد از او
١٥٨ ص
(١١)
(باب - 11)(رواياتى كه شيعه را دستور ميدهد كه بردبار و خود دار باشد و بانتظار)(فرج باشد و نسبت بامر خداوند و تدبير او شتابزدگى نكند)
٢٢٧ ص
(١٢)
باب 12(آنچه بشيعه ميرسد از آزمايش و پراكندگى و اختلاف در)(زمان غيبت تا آنجا كه كسى حقيقتا باقى نمىماند بجز همان)(اندكى كه امامان توصيفشان فرمودهاند)
٢٣٧ ص
(١٣)
باب 13(رواياتى كه در صفت و رفتار و كار آن حضرت رسيده است)(و آنچه از قرآن در باره آن حضرت نازل شده است)
٢٥٠ ص
(١٤)
وصف رفتار و كردار آن حضرت
٢٥٠ ص
(١٥)
بودن آن حضرت فرزند زن اسير و فرزند برگزيده از كنيزان
٢٦٥ ص
(١٦)
(حكم آن حضرت
٢٧٦ ص
(١٧)
(نشانهها و كار آن حضرت)
٢٧٨ ص
(١٨)
(فضيلت آن حضرت)
٢٨٠ ص
(١٩)
(آيات قرآنى كه در باره آن حضرت نازل شده است)
٢٨١ ص
(٢٠)
(آنچه امام بدان وسيله شناخته مىشود)
٢٨٣ ص
(٢١)
(در گونه پيراهن آن حضرت
٢٨٤ ص
(٢٢)
(در گونه سپاهيان و سواران آن حضرت)
٢٨٤ ص
(٢٣)
(باب - 14)(رواياتى كه نشانههاى پيش از قيام قائم را بيان ميكند)(و دلالت بر آن دارد كه ظهور آن حضرت همان طور كه)(ائمه
٢٨٨ ص
(٢٤)
(باب - 15)(رواياتى كه در باره سختى و ناراحتى كه پيش از ظهور)(صاحب حق پيش خواهد آمد رسيده است)
٣٣٢ ص
(٢٥)
(باب - 16)(رواياتى كه از تعيين وقت و نام بردن حضرت صاحب الامر جلوگيرى كرده است)
٣٣٨ ص
(٢٦)
(باب - 17)(رواياتى در باره آنچه قائم
٣٤٩ ص
(٢٧)
(باب - 18)(رواياتى كه در باره سفيانى رسيده و اينكه او از حتميات است و پيش از قيام قائم است)
٣٥١ ص
(٢٨)
باب 19(آنچه در باره پرچم رسول خدا رسيده است و اينكه آن پرچم را پس)(از روز جمل كسى بجز امام قائم نخواهد افراشت)
٣٦١ ص
(٢٩)
(باب - 20)(آنچه در باره سپاه خشم كه اصحاب قائم
٣٦٦ ص
(٣٠)
(باب - 21)(رواياتى كه احوال شيعه را بهنگام خروج قائم
٣٧٣ ص
(٣١)
(باب - 22) آنچه روايت شده در باره اينكه قائم
٣٧٨ ص
(٣٢)
(باب - 23)(آنچه در باره سن امام قائم
٣٨٠ ص
(٣٣)
(باب - 24)(در باره اسماعيل بن ابى عبد الله
٣٨٣ ص
(٣٤)
(باب - 25)(آنچه رسيده در باره اينكه كسى كه امام خودش را بشناسد)(زيانى برايش نيست كه اين امر زود بشود يا دير)
٣٩١ ص
(٣٥)
(باب - 26)(آنچه روايت شده در مدت حكومت قائم
٣٩٣ ص
 
٠ ص
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص
٣٠٠ ص
٣٠١ ص
٣٠٢ ص
٣٠٣ ص
٣٠٤ ص
٣٠٥ ص
٣٠٦ ص
٣٠٧ ص
٣٠٨ ص
٣٠٩ ص
٣١٠ ص
٣١١ ص
٣١٢ ص
٣١٣ ص
٣١٤ ص
٣١٥ ص
٣١٦ ص
٣١٧ ص
٣١٨ ص
٣١٩ ص
٣٢٠ ص
٣٢١ ص
٣٢٢ ص
٣٢٣ ص
٣٢٤ ص
٣٢٥ ص
٣٢٦ ص
٣٢٧ ص
٣٢٨ ص
٣٢٩ ص
٣٣٠ ص
٣٣١ ص
٣٣٢ ص
٣٣٣ ص
٣٣٤ ص
٣٣٥ ص
٣٣٦ ص
٣٣٧ ص
٣٣٨ ص
٣٣٩ ص
٣٤٠ ص
٣٤١ ص
٣٤٢ ص
٣٤٣ ص
٣٤٤ ص
٣٤٥ ص
٣٤٦ ص
٣٤٧ ص
٣٤٨ ص
٣٤٩ ص
٣٥٠ ص
٣٥١ ص
٣٥٢ ص
٣٥٣ ص
٣٥٤ ص
٣٥٥ ص
٣٥٦ ص
٣٥٧ ص
٣٥٨ ص
٣٥٩ ص
٣٦٠ ص
٣٦١ ص
٣٦٢ ص
٣٦٣ ص
٣٦٤ ص
٣٦٥ ص
٣٦٦ ص
٣٦٧ ص
٣٦٨ ص
٣٦٩ ص
٣٧٠ ص
٣٧١ ص
٣٧٢ ص
٣٧٣ ص
٣٧٤ ص
٣٧٥ ص
٣٧٦ ص
٣٧٧ ص
٣٧٨ ص
٣٧٩ ص
٣٨٠ ص
٣٨١ ص
٣٨٢ ص
٣٨٣ ص
٣٨٤ ص
٣٨٥ ص
٣٨٦ ص
٣٨٧ ص
٣٨٨ ص
٣٨٩ ص
٣٩٠ ص
٣٩١ ص
٣٩٢ ص
٣٩٣ ص
٣٩٤ ص
٣٩٥ ص
٣٩٦ ص
٣٩٧ ص
٣٩٨ ص
٣٩٩ ص

الغیبة للنعمانی ت فهری - النعماني، مترجم سيد احمد فهري - الصفحة ٢٦٣ - وصف رفتار و كردار آن حضرت

سرا پاى او را پوشانده ميان او و عالم بالا ارتباطى بر قرار است كه موادّش بدون انقطاع باو ميرسد[١] (١) و بآنچه در نزد خدا است بجز از رهگذر اسباب كسى را دسترسى نيست و خداوند عملهاى بندگان را بجز با معرفت امام نمى‌پذيرد پس امام آنچه را كه از مشكلات تاريك و سنّت‌هاى مخفى و فتنه‌هاى مشتبه باو برسد آگاه است.

و همواره خداوند امامان را از فرزندان حسين ٧ يكى پس از ديگرى اختيار فرموده است و اين چنين آنان را برگزيده است و از براى مردم بآنان راضى شده و آنان را براى خودش راضى نموده هر امامى كه از آنان از اين دنيا بگذرد خداى عزّ و جلّ امام ديگرى را براى خلقش نصب ميكند تا نشانه‌اى باشد آشكار و راهنمائى نوربخش و پيشوائى پايدار و حجتى دانا، امامانى از سوى خدا كه بحقّ رهبرى كنند و بحقّ مى‌گرايند، حجّت‌هاى خدايند و دعوت‌كنندگان اويند و شبانان الهى هستند بر خلقش بندگان براهنمائى آنان متديّن گردند و با نور آنان شهرها روشن و ببركت آنان آثار ديرين نموّ مييابد خداوند آنان را مايه زندگى مردم و چراغهاى تاريكيها و كليدهاى سخن و ستونهاى اسلام قرار داده است اين قلم تقدير حتمى الهى است كه در باره آنان اين چنين جارى شده است.

پس امام همان برگزيده‌اى است كه خداوند از او راضى شده است و راهنمائى است كه براى همين هدف برگزيده شده است‌[٢] و قائمى است كه اميدها باو بسته است خداوند بخاطر همين برگزيدش و در عالم ذر هنگامى كه روحش را آفريد و در عالم جسم هنگامى كه جسمش را آفريد زير نظر خودش او را ساخت (٢) او پيش‌


[١] مواد عالم بالا از قبيل فيض روح القدس و الهامات و توفيقات شرح از مجلسى.

[٢] در مصدر( و الهادى المنتجى) است و انتجى القوم يعنى با همديگر در گوشى صحبت كردند و شايد آنچه در زيارت است السّلام على اهل النجوى اشاره بهمين اسرار محرمانه باشد: مترجم.