الغیبة للنعمانی ت فهری - النعماني، مترجم سيد احمد فهري - الصفحة ٢٤٩ - باب ١٢(آنچه بشيعه ميرسد از آزمايش و پراكندگى و اختلاف در)(زمان غيبت تا آنجا كه كسى حقيقتا باقى نمىماند بجز همان)(اندكى كه امامان توصيفشان فرمودهاند)

در عالم ذرّ نخستين از او پيمان گرفته باشد ثابت قدم نخواهد ماند.

و در اين حديث عبرتى است براى كسى كه عبرت پذير باشد و ياد آورى است براى آن كس كه ياد بگيرد و در مقام بينش باشد و آن اينكه فرمود: (بر آنان ظاهر مى‌شود بصورت جوانى ميان سال و ثابت قدم نميماند بر آن مگر مؤمنى كه خداوند در عالم ذرّ نخستين پيمان از او گرفته باشد) آيا اين فرمايش جز اين را ميگويد كه مردم اين مدت از عمر را بعيد ميشمارند و زمان ظهور در نظرشان بدرازا ميكشد و دير پائيدن آن حضرت را انكار ميكنند و از او نااميد ميشوند و براست و چپ پر و بال ميزنند چنانچه خبر داده‌اند كه مذهب‌هاى مختلف آنان را از هم پراكنده ميكند و راههاى گوناگون گرفتارى براى آنان پديد مى‌آيد و از سخن گرفتاران كه همچون سراب ميدرخشد گول ميخورند و هنگامى كه پس از گذشت عمرى كه در آن مدت بايد پيرى و خميدگى پشت و ناتوانى بر او چيره شود او بصورت جوانى ميان سال ظاهر گردد، هر كس كه در دلش بيمارى باشد انكارش كند، و آن كس كه خداوندش در روز ازل براى او نيكى خواسته است و توفيقش بخشيده، و آگاهى از حال آن حضرت را از پيش باو داده و اين روايات را از زبان امامان راستگو بدست او رسانده و او هم تصديق كرده و عمل بآنها نموده است و از پيش ميدانسته كه امر خدا و تدبير خدا چگونه خواهد بود پس بدون آنكه شكّ و ترديدى داشته باشد و يا متحيّر و سرگردان باشد و يا گول مزخرفات شيطان و پيروانش را بخورد هم چنان ثابت قدم بر عقيده خود باقى ميماند.

و سپاس خدائى را كه ما را از كسانى قرار داده كه احسانشان فرموده و نعمت بر آنان ارزانى داشته و دانش‌هائى در دسترس آنان قرار داده كه در دسترس ديگران قرار نداده كه اين خود منّتى است لازم و موهبتى است مخصوص سپاسى كه شايسته نعمتهايش باشد و حقّ خداونديش را ادا كند.