الغیبة للنعمانی ت فهری - النعماني، مترجم سيد احمد فهري - الصفحة ٢٢٤ - (باب ١٠)(آنچه در باره غايب شدن امام منتظر امام دوازدهم رسيده است و اينكه مولاى ما)(امير المؤمنين و امامان بعد از او
نسبتى كه بخدايتعالى از پيش خود داده جلوگيرى شود و اختيارش از بين برود و بمراد و خواسته دلش نرسد و بآنچه كه دوست دارد نرسد[١] و بر حيرت و گمراهى و شكّ و حيرت و سرسختى و انتقال از مذهب بمذهب ديگر و از گفتارى بگفتار ديگر گرفتار شود نتيجهاى نداشته و سرانجام كارش بزيانكارى خواهد كشيد.
و همانا امامى كه در نزد خداى عزّ و جلّ چنين منزلتى دارد كه بوسيله او انتقام خودش و دينش و اوليائش را ميگيرد و وعدهاى كه برسولش داده تا دينش را بر همه اديان پيروز گرداند هر چند مشركان را خوش نيايد و تا آنكه بر روى زمين بجز دين خالص او نباشد بوسيله او و بدست او انجام گيرد چنين امامى سزاوار است كه مردم جاهل مقام و منزلت او را ادّعا نكنند و كسى از مردم با ادّعا نمودن اين مقام از براى غير آن حضرت خود را گمراه نكند، و با اقتداء بغير آن حضرت خود را هلاك نكند كه خود را بمهلكه انداخته و بآتش وارد نموده است. پناه بخدا ميبريم از آن و از او ميخواهيم كه با رحمت خود ما را از عذاب آتش رهائى بخشد.
(١) ٤٥- (حديث كرد ما را علىّ بن حسين او گفت: حديث كرد ما را محمّد بن يحيى عطّار او گفت: حديث كرد ما را محمّد بن حسّان رازى او گفت: حديث كرد ما را محمّد بن علىّ كوفىّ از ابراهيم بن هاشم و او از حمّاد بن عيسى و او از ابراهيم ابن عمر يمانى و او از):
ابى عبد اللَّه (امام صادق) ٧ كه آن حضرت فرمود قائم قيام ميكند در حالى كه بگردنش از هيچ كس بيعتى نباشد.
(٢) ٤٦- (حديث كرد ما را محمّد بن يعقوب او گفت: حديث كرد ما را محمّد ابن يحيى از احمد بن محمّد و او از حسين بن سعيد و او از ابن ابى عمير و او از هشام بن سالم و او از):
ابى عبد اللَّه (امام صادق) ٧ كه فرمود: قائم قيام ميكند در حالى كه
[١] در بعضى از نسخهها است( و صاحبش را نه بيند)