الغیبة للنعمانی ت فهری - النعماني، مترجم سيد احمد فهري - الصفحة ١٩٠ - (باب ١٠)(آنچه در باره غايب شدن امام منتظر امام دوازدهم رسيده است و اينكه مولاى ما)(امير المؤمنين و امامان بعد از او
بسلامتاند و با ايمان و روشنائى منوّرند از فرمايش اين دو امام: حضرت باقر و صادق عليهما السّلام كه در باره غيبت و روشهائى كه از پيامبران در حضرت قائم است از پنهان بودن و ترس و اينكه او فرزند كنيزى سياه چهره است و خداوند، كار او را در يك شب اصلاح ميكند عبرت بگيرند و نيكو تأمل كنيد كه اگر تأمّل كنيد همه باطلها و گمراهيها كه بدعتگذاران گذاشتهاند فرو ميريزد بدعتگذارانى كه خداوند شيرينى ايمان و دانش را بآنان نچشانده و آنان را از ايمان تهى و از دانش بر كنار كرده است و بايد اين طايفه اندك و ناچيز خدا را سپاس شايسته كنند كه منّت بر آنان نهاده و آنان را بر نظام امامت پابرجا فرموده است.
و اينان از آن راه باز نماندند چنانچه عدّه فراوانى باز ماندند با آنكه اعتقاد به امامت دارند ولى براست و چپ گرائيدهاند و شيطان بر آنان مسلّط شده و جلو دار آنان گشته بهر رنگى آنان را فرو ميبرد و برنگ ديگر در مىآورد تا آنكه آنان را بهر گونه هلاكت وارد سازد و از هر هدايتى باز دارد و ايمان را بر آنان ناخوش آيند كند و گمراهى را در نظرشان آرايش دهد و گفتار هر كس را كه بعقل خود و بر طبق قياس رفتار كند در دل او جلوهگر سازد و حقّ را و عقيده بر اطاعت كسى را كه خداوند اطاعتش را واجب كرده است در نزد او وحشتناك كند چنان كه خداى تعالى در محكم كتابش از قول شيطان ملعون نقل ميكند كه گفت: (بعزّتت سوگند كه حتما همه آنان را گمراه خواهم كرد مگر بندگان مخلصت را)، و باز خداى تعالى نقل ميفرمايد:
(حتما آنان را گمراه خواهم كرد و وعدهها بآنان خواهم داد و بر سر راه مستقيمت كه آنان را است خواهم نشست): مگر نه اين است كه امير المؤمنين در خطبهاش ميفرمايد: (من ريسمان محكم الهى هستم و من صراط مستقيم و پس از پيغمبر راستگو و امين. حجّت خدا بر همه مردم منم): سپس خداوند از گمانى كه ابليس داشت حكايت ميكند و ميفرمايد: (بتحقيق كه گمان ابليس در باره آنان درست در آمد و از او پيروى كردند مگر گروهى از مؤمنين- سبأ: ٢٠).