سرّ بينان به عطاها به جفاها نرسد		شرم دارنده خدمت به تقاضا نرسد
عفو خواهنده ز مولى به مكافا نرسد		دل لرزان ز جدايى به تماشا نرسد

(ابو القاسم خطيب سمرقندى)، ١١٧

چند كه آن مرد كلان‌تر شود		خوى بدش بار گران‌تر شود

(خواجه حكيم سمرقندى)، ٥٨

هركه بى‌تو شاد باشد، جاودان بى‌تو شود		هركه را از تو تو بايد از همه يك سو شود

(منصور ابدال)، ٢٨٤

مرد خرد را نبيذ خورد نبايد		زان‌كه خردمند مست خوب نيايد
باده چون باد است و عقل هم‌چو چراغى‌		بنگر از ان باد بر چراغ چه آيد

(نامعلوم)، ٥٦

(دهقان جوزين)، ٦٢

ز بهر عزّت اگر گويدم كه خوارى جوى‌		كه هست بر دل او خوارى عزيزان خوار
بر فلان رو و گويد نياز بر گويم‌		تو رو، نياز به پروردگار او بردار

(نامعلوم)، ٢٤٦