قاضى عبد العزيز جرجانى هويّت اين شاعر عربى سرا معلوم نشد. در تاريخ جرجان سهمى شرح حال چند تن با نام عبد العزيز آمده است كه معلوم نيست آيا از ميان آنان كسى موردنظر ما هست يا خير؟ قياس شود با:

١- ابو الحسن عبد العزيز بن حسن بن احمد بن موسى البخارى كه در جمادى الآخر ٣٩٨ ه وارد جرجان شد (ص ٥٠٣). وى عالم شافعى مذهب و شاعرى از اصحاب صاحب بن عبّاد (م ٣٩٢ ه) بود. ديوان او تا قرن ٧ ه در كتابخانه‌اى در حلب موجود بوده است. قصايد و قطعه هايى از او در يتيمة الدهر (تقريبا ٣٠٠ بيت) و المنتخب الميكالى از ابو الفضل ميكالى (م ٤٣٦ ه) و محاضرات راغب و غيره آمده است؛

٢- عبد العزيز بن عبد المؤمن جرجانى (ص ٢٠٧)؛

٣- ابو محمّد عبد العزيز بن الحسن بن خلق القارى دلّال الكتب (ص ٢٠٨)؛

٤- ابو محمّد عبد العزيز بن على بن ابراهيم جرجانى كه با مؤلف تاريخ جرجان در بغداد همسفر بوده است و در بغداد درگذشته است (ص ٢٠٨).

نيز: تاريخ نگارش‌هاى عربى، ٢/ ٨٦٤.

عبد اللّه بن عمرو بن العاص متولد ٧ سال پيش از هجرت و درگذشته در ٦٥ ه. خود را مؤلف مشهورترين صحيفه خوانده كه الصادقه نام دارد، ولى بايد در اين‌باره تحقيق كرد، زيرا بخشى از روايات الصادقه به تحرير عمرو بن شعيب (م: ١١٨ ه) نبيره عبد اللّه بن عمرو باز مى‌گردد. ر. ك: تاريخ نگارش‌هاى عربى، ١/ ١٢٣؛ طبقات ابن سعد، ٤/ ٢٦٢.

عصام بن يوسف بلخى ابو عصمت عصام بن يوسف بن ميمون بن قدامه، از محدّثان و صدوق بلخ بود. مجلس امام اعظم ابو حنيفه را دريافته بود. در ٨٤ سالگى در ٢١٥ ه يا به قولى ٢١٤ ه درگذشت و