گفته شده بود كه رسول- صلى اللّه عليه و سلّم- چنين فرمود:[٢] منشينيد پيش هر عالمى مگر عالمى‌[٣] كه شما را از پنج چيز به پنج چيز خواند:[٤] از شك به يقين خواند، و از كبر به تواضع خواند، و اين هر دو فصل را بيان كرده شده است‌[٥] نيز[٦] مر باقى خبر را بيان مى‌بايد كرد.[٧]

پارسى «رغبت» خواهانى بود و پارسى «زهادت» ناخواهانى‌[٨] و سردى دل بود. و مولى عزّ و جلّ مر دنيا را بياراست چنان‌كه مى‌فرمايد قوله تعالى: «إِنَّا جَعَلْنا ما عَلَى الْأَرْضِ زِينَةً لَها لِنَبْلُوَهُمْ أَيُّهُمْ أَحْسَنُ عَمَلًا وَ إِنَّا لَجاعِلُونَ ما عَلَيْها صَعِيداً جُرُزاً» [الكهف/ ٧- ٨].

مولى عزّ و جلّ خبر داد كه‌[٩] آن‌چه در دنيا آفريديم از بهر آرايش [b ٦٦] وى را آفريديم‌[١٠] تا آزموده گردانيم بندگان را كه كيست ازيشان‌[١١] نكوكارتر و باز مر دنيا را ناچيز گردانيم. و رسول- صلّى اللّه عليه و سلّم- چنين فرموده‌[١٢] است: «الدّنيا أسحر من هاروت و ماروت».

فرمود:[١٣] دنيا جادوتر است از هاروت و ماروت. و جادويى آن‌[١٤] بود كه به كسى چيزى نمايد كه آن‌چنان نبود و چنين گفته‌اند تا كسى جادو نبود، آفت جادويى را نداند و چنين‌

[١]-+ و الحرص و القناعة و العداوة و النصيحة.

[٢]- گفت.

[٣]- مگر بر عالمان.

[٤]- خواننده.

[٥]- كرده‌ايم.

[٦]- بر تو.

[٧]- كردن.

[٨]-+ بود.

[٩]-+ ما.

[١٠]- آفريده‌ايم.

[١١]- ازين بندگان.

[١٢]- گفته.

[١٣]- گفت.

[١٤]- چيزى.