و نيز فرزندان‌[٥] را بازدارند از دشنام دادن تا خو[٦] نكنند تا ملعون نشوند.[٧] چه پدرم- رحمة اللّه عليه-[٨] چنين گفته‌[٩] كه خبر است از رسول- ٧- كه چنين گفته است:[١٠] «ملعون من سبّ والديه»، قيل: «يا رسول اللّه كيف يسبّهما»؟ قال: «يسبّب لهما»، گفت: لعنت خداى عزّ و جلّ بر فرزندى‌[١١] باد كه مادر و پدر خود را دشنام دهد. گفتند:[١٢] چگونه دشنام دهد مادر و پدر خود را؟ گفت: به دشنام آرد[١٣] ايشان را يعنى دشنام دهد مادر و پدر كسى را تا[١٤] آن كس گويد كه مادر تست و پدر تو؛[١٥] يا كارى كند بد[١٦] تا مادر و پدر خويش‌[١٧] به دشنام آرد. و ديگر آن‌كه فرزند را بگويد كه اگر ترا دشنام دهند تو جواب‌[١٨] [a ٢٦] مده. چه عيسى- ٧-[١٩] گفته است: «احتملوا من السّفيه واحدة كى تربحوا عشرة». گفت: چون بى‌خردى شما را يك دشنام دهد جواب مدهيد تا ده ديگر نبايد شنيدن.[٢٠] و پدر من- رحمة اللّه عليه- مرا به كودكى اين‌[٢١] بيت آموخته است:

شعر[٢٢]

دشنام دهد ترا خسيسى‌[٢٣]		چاره چه بود به جز شنودن‌
گر[٢٤] سگ بگزد ترا چه گويى‌[٢٥]		تو باز توانى‌اش گزيدن؟

ديگر فرزند[٢٦] را بازداريد در[٢٧] خوردكى از شتالنگ باختن و از جوز باختن تا[٢٨] از كودكى خو نكند به مقامرى.[٢٩]

و ديگر فرزند[٣٠] را بازداريد از سوگند خوردن به راست تا خو نكند به سوگند خوردن‌

[١] - است.

[٢] - پنداشت.

[٣] - گاو و خرى.

[٤] - بزد.

[٥] - فرزند.

[٦] - خوى نكند.

[٧] - نشود.

[٨] - پدر من رحمه اللّه تعالى.

[٩] -+ است.

[١٠] - كه گفت.

[١١] - بران فرزند.

[١٢] -+ يا رسول اللّه به.

[١٣] -+ مر.

[١٤] - و.

[١٥] - مادر و پدر تست.

[١٦] - ناخوب.

[١٧] -+ را.

[١٨] - اگر كسى ترا دشنام دهد تو وى را.

[١٩] -- صلوات اللّه عليه-

[٢٠] - شنودن.

[٢١] -+ دو.

[٢٢] - نظم.

[٢٣] - سفيهى.

[٢٤] - اگر.

[٢٥] - چگونه.

[٢٦] - فرزندان.

[٢٧] - به.

[٢٨] -+ هم.

[٢٩] -T : مقابرى.

[٣٠] - فرزندان.