ها و خبرها و فرمان‌ها كه از خداوند تعالى آمده و پيغامبران عليهم الصلوت و السّلام- كه اوّل ايشان آدم است- صلى اللّه عليه و سلّم- [و] آخر ايشان محمد مصطفى- صلى اللّه عليه و على آله و اصحابه و سلم- و هر حكم و فرمان و خبر كه ايشان از خداوند تعالى آورده‌اند، روز قيامت و زنده شدن آدمى در آن روز و بهشت و دوزخ و صراط دوزخ و ميزان قيامت و سؤال منكر و نكير و عذاب گور و فرشتگان و كتابهاى خداوند تعالى كه به پيغامبران فرستاده و آن كه تقدير نيكى و بدى همه از خداوند تعالى است. هر حكم و فرمان و خبر كه مصطفى- صلى اللّه عليه و سلّم- آورده است از خبرهايى كه ايمان بدان مى‌بايد آورد و دانش اين چيزهاست. دانش چيزهايى كه ايمان بدان مى‌بايد آورد يعنى چون اين چيزها را بدانى آن چيزهايى كه ايمان بدان مى‌بايد آورد، دانسته باشى. امّا ايمان تصديق كردن است يعنى تسليم آوردن است يعنى گردن نهادن و گرويدن است كه دانسته باشى يعنى حقّ داشتن آن را كه حقّ دانستى آن را و باطل داشتى آن را كه باطل دانستى آن را يعنى چون بگروى بدين چيزها هم‌چنان كه حقّ دانى آن‌همه را و حقّ دارى آن‌همه را و گردن نهى مر همه حكم‌هاى خداى تعالى را كه به بندگان فرستاده و مصطفى- صلى اللّه عليه و على آله [a ٢] و اصحابه و سلم- به بندگان آورد.