و حلاوت طاعت‌[٢] عادتى بود و حقيقى بود. حقيقى آن بود كه چون حلاوت بچشيد ديگر[٣] حلاوت شهوت و معاصى نيارد چشيد. چه هركه طاعت نزد او آراسته شد و نيكويى طاعت ديد از روى حقيقت، معاصى‌[٤] و شهوات در نظر او درنيايد[٥] كه حقّ سبحانه و تعالى خبر داده است:[٦] «وَ لكِنَّ اللَّهَ حَبَّبَ إِلَيْكُمُ الْإِيمانَ وَ زَيَّنَهُ فِي قُلُوبِكُمْ وَ كَرَّهَ إِلَيْكُمُ الْكُفْرَ وَ الْفُسُوقَ وَ الْعِصْيانَ أُولئِكَ هُمُ الرَّاشِدُونَ» [الحجرات/ ٧]. چون كسى بينى كه به معاصى و شهوات مايل‌[٧] باشد، دليل كند كه وى حلاوت نچشيده باشد [b ١٤٠] چه تا بنده دست از معاصى بازندارد و باطنش از رغبت معاصى و شهوات پاك نشود، حلاوت طاعت ندهند.[٨] مثالش‌[٩] چنان بود[١٠] كه اشترى كه پليدى خوردن عادت كرد،[١١] همان ساعت كه پليدى به جاى ماند، شريعت دستورى ندهد گوشت وى خوردن و اگر چند به اصل حلال است تا آن‌گاه كه يك چند روز علف پاك بخورد و اثر پليدى خوردن از وى برود[١٢] گوشت او خوردن روا بود. و هركه در معاصى بماند سبب اين بود كه همان وقت كه ترك معصيت گفت‌[١٣] حلاوت طاعت‌

[١] -[] ازP افزوده شد.

[٢] -« و حلاوت طاعت» ندارد.

[٣] - بيش.

[٤] - بيش معاصى نيارد چشيد.

[٥] - شهوات پيش او نيكو ننمايد و نيارد چشيدن.

[٦] -+ قوله تعالى.

[٧] - مولع.

[٨] - ندهندش.

[٩] - مثال اين سخن.

[١٠] - باشد.

[١١] - آغاز كند.

[١٢] -+ هركه اثر آن پليدى خوردن از وى برود.

[١٣] - همان وقت كه معصيت به جاى ماند.