و آورده‌اند كه خواجه حاتم- رحمة اللّه عليه-[٣] چنين گفتى كه‌[٤] بامداد برخيزم ابليس مرا وسوسه كند[٥] كه امروز چه خورى و چه پوشى و كجا باشى؟ ورا[٦] جواب دهم كه مرگ خورم‌[٧] و كفن پوشم‌[٨] و به گور[٩] باشم.[١٠]

و اهل معرفت چنين گفته‌اند كه بسا كسى‌[١١] كه وى غم روزى‌[١٢] مى‌خورد و روزى وى از دنيا همان مانده است كه در[١٣] شكم ويست و وى را بيش روزى‌[١٤] نمانده در[١٥] دنيا. و فريب ابليس با آدمى آن است كه مرو را چنين‌[١٦] گويد: آمادگى سال ناكرده دل تو چگونه قرار مى‌يابد؟ مرو را جواب مى‌[١٧] بايد دادن كه چون آمادگى سال كنم‌[١٨] كه مرا ايمنى آن نبود كه اين دم كه مى‌زنم دم‌[١٩] ديگر توانم زدن يا نه و چگونه قرار يابم كه گفته‌اند:

بيت‌

يك دم بزنى به شك زنى ديگر دم‌		وان‌گه به ميان اين دو دم چندين غم‌

و چنين بايد گفت‌[٢٠] مر ابليس را كه اگر من فردا بزيم يا يك سال‌[٢١] بزيم، روزى را[٢٢] پذرفتار قوىّ يافته‌ام كه مولى عزّ و جلّ‌[٢٣] روزى من پذيرفته است و گرو او متلازم‌[٢٤] و آن گرو جان من است كه تا مرا[٢٥] جان است‌[٢٦] اندر خزينه‌[٢٧] مولى عزّ و جلّ‌[٢٨] مرا نان است چون پذرفتار[٢٩] مولى آمد و گرو جان‌[٣٠] آمد [b ١٠٧] بيش معنى ندارد ترسيدن وليكن كيست كه‌[٣١] يك دم زندگانى مرا[٣٢] پذرفتارى تواند كردن‌[٣٣] كه من يك دم ديگر هر آينه‌

[١] - مر دل را.

[٢] -+ ها.

[٣] - تعالى.

[٤] - گفته كه چون.

[٥] - مر مرا گويد و وسوسه كند.

[٦] - وى را.

[٧] - خواهم خورد.

[٨] - خواهم پوشيد.

[٩] - در گور.

[١٠] - خواهم بود.

[١١] - كسان.

[١٢] -+ فردا.

[١٣] - اندر.

[١٤] -+ خوردنى.

[١٥] - نمانده است اندر.

[١٦] -+ مى.

[١٧] -« مى» ندارد.

[١٨] - آمادگى سال آماده كردم چون+ مرا.

[١٩] - دمى.

[٢٠] - گفتن.

[٢١] -+ ديگر.

[٢٢] -« را» ندارد.

[٢٣] - تعالى.

[٢٤] - درP مغشوش و خط خورده: گرو دارم.

[٢٥] - با من.

[٢٦] -+ مرا.

[٢٧] - خزانه.

[٢٨] - تعالى.

[٢٩] - پذيرفتار.

[٣٠] -« جان» ندارد.

[٣١] -+ مرا.

[٣٢] -« مرا» ندارد.

[٣٣] - پذيرفتارى كند.