ارشاد در معرفت و وعظ و اخلاق - قلانسى نسفى، عبد الله بن محمد - الصفحة ١٤٦
زندگانى آخرت ذخيره كند چون زندگانى آخرت مر كافران را به عقوبت بود عيش و تنعّم دنياى گذشته چه سود كند،-* چنانچه مىفرمايد:[١] «إِنْ مَتَّعْناهُمْ سِنِينَ ثُمَّ جاءَهُمْ ما كانُوا يُوعَدُونَ [b ٩٤] ما أَغْنى عَنْهُمْ ما كانُوا يُمَتَّعُونَ» [الشعراء/ ٢٠٥- ٢٠٧]. مولى عزّ و جلّ مىفرمايد حضرت محمّد را- ٧-[٢] كه تو چه مىبينى اگر اين كافران را سالها در دنيا زندگانى[٣] دهيم چون روز قيامت[٤] مر ايشان را عقوبت كنيم[٥] چه سود دارد ايشان را برخوردارى[٦] گذشته دنيا. و حقّ[٧] تعالى مؤمنان را به مراد زيستن در[٨] آن جهان وعده كرد.[٩] قوله عزّ و جلّ: «وَ لَكُمْ فِيها ما تَشْتَهِي أَنْفُسُكُمْ» [حم السّجدة/ ٣١]. خبر داد كه شما مؤمنانايد در بهشت، هرچه تنهاى شما آرزو كند شما راست.[١٠] آنگاه تفاوت[١١] حال مؤمن و كافر پيدا كرد، چنانكه[١٢] «أَ فَمَنْ وَعَدْناهُ وَعْداً حَسَناً فَهُوَ لاقِيهِ كَمَنْ مَتَّعْناهُ مَتاعَ الْحَياةِ الدُّنْيا ثُمَّ هُوَ يَوْمَ الْقِيامَةِ مِنَ الْمُحْضَرِينَ» [القصص/ ٦١]. مولى عزّ و جلّ خبر داد كه هر[١٣] كس كه ورا[١٤] وعدههاى نيكو كرديم[١٥] به او رسد يعنى مؤمن، هرگز[١٦] چون آنكس نبود[١٧] كه ورا[١٨] در زندگانى دنيا برخوردارى دهيم[١٩] و روز قيامت وى[٢٠] را عذاب كنيم[٢١] يعنى كافر؛[٢٢] پس معلوم شد كه[٢٣] مولى عزّ و جلّ[٢٤] مؤمن را[٢٥] به هيچ مراد دنيايى نرساند وليكن به وعدههاى بهشت برساند.[٢٦] و كافر با مؤمن هرگز برابر نباشد[٢٧] با آنكه مولى عزّ و جلّ[٢٨] بعضى مؤمنان را در دنيا [a ٩٥] به بعضى مرادها برساند و بعضى كافران باشند[٢٩] كه[٣٠] به مرادها نرسند، با اينهمه در دوزخ بايد رفتن ايشان را. همچنين به حقّ
[١] - چنانكه مولى عزّ و جلّ مىفرمايد مر رسول صلّى اللّه عليه و سلّم را قوله تعالى عزّ و جلّ: افرءيت+.
[٢] - مر رسول را صلى اللّه عليه و سلّم.
[٣] - برخوردارى دهم.
[٤] -+ شود.
[٥] - كنم.
[٦] - مر ايشان را از آن برخوردارىهاى.
[٧] - مولى تعالى+ مر.
[٨] - به.
[٩] - كرده است+ چنانكه مىفرمايد قوله تعالى و تقدّس و تعظّم.
[١٠] - مر شما راست مؤمنان در بهشت، هرچه تنهاى شما را آرزو كند.
[١١] -+ ميان.
[١٢] - مىفرمايد قولى تعالى.
[١٣] - آن.
[١٤] - وى.
[١٥] - كردهام+ آن به وى.
[١٦] - هركه.
[١٧] - بود.
[١٨] - وى.
[١٩] - دهم.
[٢٠] - او.
[٢١] - عقوبت كنم.
[٢٢] -+ را.
[٢٣] - آنگاه.
[٢٤] - تعالى.
[٢٥] -+ در دنيا.
[٢٦] -+ و كافران را در دنيا به همه مرادها برساند در دنيا[ كذا] وليكن به نامراديهاى ابدى گرفتار كند.
[٢٧] - پس هرگز حال مؤمن با حال كافر برابر نبود.
[٢٨] - تعالى.
[٢٩] - بوند.
[٣٠] -+ در دنيا.