نشويد و عام را پسند نياييد. تا به اين زمانه كسى بدعت‌[١] بر خود نبندد عام را پسند نيايد و من شما را سنّتهاى رسول- صلّى اللّه عليه و سلّم- مى‌آموزم، چون نگاه داريد از فتنه انگشت‌نمايى برهيد.

و نشان زهادت آن بود كه خويشتن را به ظاهر مانند پارسايان نكند،[٢] چه خواجه حكيم را- رحمه اللّه- [b ٦٨] پرسيدند كه «ما صدق التّقوى؟ قال: التبرّى من علامات التقوى». گفتند: پارسايى‌[٣] را علامت چه بود؟ گفت: آن‌كه خويش را به ظاهر مانند پارسايان نكند.

و آورده‌اند كه چون كسى ابراهيم ادهم را بديدى ندانستى كه وى از جمله عيّاران است و يا از جمله پارسايان. و نيز گفته‌اند كه هركه از دنيا به ظاهر ببرّد، دنيا حلق وى را ببرّد و هركه به باطن ببرّد، وى مر حلق دنيا را ببرّد. و يكى از بزرگان چنين گفته‌[٤] كه خنك زاهدان كه‌[٥] دنيا نخواستند و مولى عزّ و جلّ مر ايشان را دنيا ناخواسته بداد و بهشت مى‌خواهند از ايشان كى بازدارد. واى بر حريصان كه ايشان دنيا خواستند و بجستند و مولى عزّ و جلّ مر ايشان را دنيا نداد با وجود[٦] خوارى دنيا. پس بهشت عزيز ناخواسته با ايشان كى دهد؟ چه مرد حريص را عين دنيا دهند وليكن نفع دنيا ندهند، چه به خبر آمده است از رسول- صلّى اللّه عليه و سلّم- كه «الحريص محروم». و خواجه حكيم رحمة اللّه اين خبر را بيان كرده و چنين گفته است: «الحريص على الدنيا يمنع الاستمتاع بها». يعنى حريص به دنيا بازدارد از برخوردارى‌[٧] [a ٦٩] دنيا، چه سبب رسيدن به آرزوهاى دنيايى سيم است و مولى عزّ و جلّ نفع سيم در جدايى وى نهاده است چه تا سيم از تو جدا نشود نفع دنيايى يا دينى به تو نرسد. و يكى از زاهدان‌[٨] چون سيم به دست گرفتى گفتى: اى سيم مرا مى‌فريبى كه من‌[٩] نيكوام چه‌[١٠] مرا سخت نگاه‌[١١] دار؛ ترا چگونه سخت نگاه‌[١٢] دارم كه تو از من جدا نشوى منفعت تو به من نرسد. و حريص سيم را از زندگانى‌

[١]- بدعتى.

[٢]- به زاهدان نكنيد.

[٣]-+ راست.

[٤]-+ است.

[٥]-+ ايشان.

[٦]-« وجود» ندارد.

[٧]-+ برداشتن از.

[٨]-+ چنين گفته است.

[٩]-+ چه.

[١٠]- ندارد.

[١١]- نيكو.

[١٢]- نيكو.