رضايت زناشويى - پسنديده، عباس - الصفحة ٨١ - دليل ترجيح ديندارى بر ديگر ملاكها

تقدّم ديندارى بر دارايى و شهرت‌

در برخى روايات، گذشته از زيبايى، از امورى مانند دارايى و شهرت‌طلبى به عنوان ديگر انگيزه‌هاى انتخاب همسر، ياد و از آن نكوهش شده است. پيامبر خدا (ص) در اين باره مى‌فرمايد:

تُنكَحُ إمرَأَةٌ عَلَى أربَعِ خِلَالٍ: عَلَى مالِهَا وَعَلَى دِينِها وَعَلَى جَمالِها وَعَلَى حَسَبِهَا ونَسَبِهَا فَعَليكَ بِذَاتِ الدّينِ.[١]

به خاطر چهار چيز، با زن ازدواج مى‌شود: دارايى‌اش، ديندارى‌اش، زيبايى‌اش و اصل و نَسَبش. و بر تو باد ازدواج با زنان متديّن!

خانواده، نه كانون تجارت است و نه خاستگاه شهرت؛ بلكه كانون تربيت است. از اين رو، زنان ديندار بر زنان ثروتمندِ بى‌دين، و زنان گم‌نامِ ديندار بر زنان داراى نام و نشانِ بى‌دين، برترى دارند.

در همين راستا و البته با ادبياتى متفاوت، امام حسن مجتبى (ع) تقوا را يكى از معيارهاى انتخاب مى‌داند و در پاسخ به سؤال شخصى كه در باره ازدواج دختر خود با ايشان مشورت مى‌كند، مى‌فرمايد:

زَوّجهَا مِن رَجُلٍ تَقِيّ ....[٢]

او را به ازدواج مردى باتقوا درآور ....

دليل ترجيح ديندارى بر ديگر ملاك‌ها

در بحث پيشين، به بيان چيستى معيارها و تقدّم معيار ايمان بر ديگر معيارها پرداختيم؛ امّا پرسش جديد، در باره چرايىِ تقدّم معيار ايمان بر ديگر معيارهاست. آيا اسلام، با زيبايى مخالف است و لذّت بردن همسران را نامطلوب مى‌شمرد؟ آيا اسلام، با ثروت مخالف است و غنى و بى‌نيازى همسران را نادرست مى‌داند؟ و آيا اسلام، با شهرت مخالف است و بى‌اعتبارى در جامعه را مطلوب مى‌شمرد؟ چيستى معيارها ممكن است چنين تصوّراتى را به وجود آورد. لذا براى روشن شدن مسئله، بايد ديدگاه دين در اين زمينه را دقيق‌تر مطالعه نمود.

[١]. كنز العمّال، ج ١٦، ص ٣٠٣، ح ٤٤٦٠٢.

[٢]. مكارم الأخلاق، ص ٢٠٤.