بررسى روايات اسلامى نشان مى‌دهد كه مخالفت اسلام با معيار بودن اين سه عنصر، به خاطر ستيز با لذّت، ثروت و شهرت نيست؛ بلكه به دليل تأثير منفى آنها بر آينده زندگى است. ميان آنچه تصوّر مى‌كنيم با آنچه رخ مى‌دهد، تفاوت فراوانى وجود دارد. مسئله اساسى، اين است كه با اين ويژگى‌ها، آن اهداف به دست نمى‌آيند. در حقيقت، آنچه مى‌خواسته‌ايم به دست نمى‌آوريم و آنچه به دست مى‌آوريم، چيزى نيست كه مى‌خواسته‌ايم. شايد بتوان آن اهداف را با حذف افراط در آنها مطلوب دانست؛ امّا راه به دست آوردن آنها اشتباه است. مقدّم داشتن زيبايى، ثروت و شهرت بر ايمان، به لذّت و آسايش و عزّت ختم نمى‌شود و اين، يعنى ناكامى در زندگى زناشويى و سرآغاز ناسازگارى و همسرآزارى.

در تبيين اين مسئله، در روايات اسلامى، مطالب فراوانى آمده است. پيامبر خدا (ص) در باره تأثير معيار زيبايى و مال در ناكامى ازدواج مى‌فرمايد:

مَنْ تَزَوَّجَ امْرَأَةً لَا يَتَزَوَّجُهَا إِلَّا لِجَمَالِهَا لَمْ يَرَ فِيهَا مَا يُحِبُّ، وَ مَنْ تَزَوَّجَهَا لِمَالِهَا لَا يَتَزَوَّجُهَا إِلَّا لَهُ وَكَلَهُ اللهُ إِلَيْهِ، فَعَلَيْكُمْ بِذَاتِ الدِّينِ.[١]

هركه با زنى تنها به خاطر زيبايى‌اش ازدواج كند، دلخواه خود را در او نمى‌بيند و هركه با زنى تنها به خاطر مال و ثروتش ازدواج كند، خداوند او را به همان مال و ثروت وامى‌گذارد. پس هماره با زنان ديندار ازدواج كنيد.

انسان، زيبايى را براى لذّت بردن مى‌خواهد و در اين روايت، تصريح شده كه اگر كسى همسر زيبا را بر همسر ديندار ترجيح دهد، به خواسته خود نخواهد رسيد و اين، سرآغاز ناكامى است. الزاماً لذّت، از راه زيبايى به دست نمى‌آيد. اين يك خطاى شناختى است كه بايد اصلاح گردد.

مال نيز اين گونه است. انسان، مال را براى خوش‌بختى مى‌خواهد و آنچه به زندگى صفا مى‌بخشد، دوستى و صميميت ميان همسران است و اين امر، جز به وسيله خداوند به دست نمى‌آيد.[٢] حال آن كه در اين روايت تصريح شد كه اگر

[١]. تهذيب الأحكام، ج ٧، ص ٤٠٠، ح ١٥٩٢؛ وسائل الشيعة، ج ٢٠، ص ٥٠، ح ٢٥٠٠٧.

[٢]. ر. ك: ص ١٠٤( فصل سوم/ منبع مودّت و رحمت).