همسر ديندار، در تضمين سرنوشت توحيدى فرد و همچنين تربيت توحيدى فرزند، نقش اساسى دارد. همچنين شخص ديندار، ويژگى‌هايى دارد كه عامل موفّقيت در زندگى زناشويى و پايدارى خانواده مى‌گردد كه در بحث عوامل پسينى، روشن خواهد شد. در يك كلام مى‌توان گفت كه تمام ويژگى‌هاى لازم براى يك زندگى موفّق و شاد، به نوعى زير مجموعه ايمان و ديندارى قرار مى‌گيرد. از اين رو به ديندار بودن همسر، توجّه جدى شده است.

اين امر در مورد مردان نيز صدق مى‌كند. از آن جا كه تأثير مرد بر زن در جنبه ايمانى، بيشتر است، در برخى روايات، تأكيد شده از كسانى كه در باره اهل بيت (عليهم السلام) ترديد دارند، زن بگيريد؛ ولى به آنان زن ندهيد.[١] همچنين آمده كه به شراب‌خوار زن ندهيد[٢] كه او را به سمت ناپاكى سوق داده‌ايد[٣] و اين ازدواج، موجب قطع‌

رَحِم خواهد شد.[٤] از اين رو، والدينى كه دختر خود را به فرد فاسق بدهند، نفرين مى‌شوند.[٥] اين نمونه‌ها و موارد مشابه نشان مى‌دهند كه انتخاب، نقش مهمى در سرنوشت انسان دارد؛ پس بايد در انتخاب شريك زندگى، دقّت فراوانى داشت.

نكته مهم ديگر، اين كه براى اهل ايمان، در نظر گرفتن معيار ديندارى، كار دشوارى نيست. آنچه مسئله را مشكل مى‌سازد، تعارض ميان ديندارى و ملاك‌هاى‌

[١]. امام صادق( ع):

تَزَوَّجُوا فِي الشُّكَّاكِ وَ لَا تُزَوِّجُوهُمْ؛ لِأَنَّ الْمَرْأَةَ تَأْخُذُ مِنْ أَدَبِ زَوْجِهَا وَ يَقْهَرُهَا عَلَى دِينِهِ‌ ( الكافى، ج ٥، ص ٣٤٨، ح ١).

[٢]. پيامبر خدا( ص):

مَنْ شَرِبَ الْخَمْرَ بَعْدَ مَا حَرَّمَهَا اللهُ عَلَى لِسَانِي، فَلَيْسَ بِأَهْلٍ أَنْ يُزَوَّجَ إِذَا خَطَبَ‌ ( الكافى، ج ٥، ص ٣٤٨)؛ شَارِبَ الْخَمْرِ لَا يُزَوَّجُ إِذَا خَطَبَ‌ ( الكافى، ج ٥، ص ٣٤٨).

[٣]. امام الصادق( ع):

إنَّ مَنْ زَوَّجَ ابْنَتَهُ شَارِبَ الْخَمْرِ فَكَأَنَّمَا قَادَهَا إِلَى الزِّنَا ( كتاب من لا يحضره الفقيه، ج ٤، ص ٥٨، ح ٥٠٩١).

[٤]. امام الصادق( ع):

مَنْ زَوَّجَ كَرِيمَتَهُ مِنْ شَارِبِ الْخَمْرِ فَقَدْ قَطَعَ رَحِمَهَا ( الكافى، ج ٥، ص ٣٤٧).

[٥]. پيامبر خدا( ص):

مَنْ زَوَّجَ كَرِيمَتَهُ بِفَاسِقٍ نَزَلَ عَلَيْهِ كُلَّ يَوْمٍ أَلْفُ لَعْنَةٍ، وَ لَا يَصْعَدُ لَهُ عَمَلٌ إِلَى السَّمَاءِ، وَ لَا يُسْتَجَابُ لَهُ دُعَاؤُهُ، وَ لَا يُقْبَلُ مِنْهُ صَرْفٌ وَ لَا عَدْلٌ‌ ( ارشاد القلوب، ص ١٧٤).