اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد! برخى از زنان و فرزندانتان دشمن شمايند. پس از آنان بر حذر باشيد، و اگر عفو كنيد و درگذريد و ببخشاييد، بى‌گمان خداوند [نيز] درگذرنده و مهربان است.

اين، گذشته از پاداشى است كه خداوند متعال مى‌دهد. قرآن كريم تصريح مى‌كند كه پاداش گذشت كردن، بر خداوند متعال است: فَمَنْ عَفا وَ أَصْلَحَ فَأَجْرُهُ عَلَى اللَّهِ.[٢] سراى جاويدان، پاداش اهل عفو و گذشت است.[٣] به همين روى، پيامبر خدا (ص) توصيه مى‌كند كه هر گاه خشمگين شُديد، عفو كنيد:

إِذَا عَنَتْ لَكُمْ غَضْبَةٌ فَأَدُّوهَا بِالْعَفْوِ، إِنَّهُ يُنَادِي مُنَادٍ يَوْمَ الْقِيَامَةِ: مَنْ كَانَ لَهُ عَلَى اللهِ أَجْرٌ فَلْيَقُمْ، فَلَا يَقُومُ إِلَّا الْعَافُونَ، أَ لَمْ تَسْمَعُوا قَوْلَهُ تَعَالَى فَمَنْ عَفا وَ أَصْلَحَ فَأَجْرُهُ عَلَى اللهِ.[٤]

هر گاه بر شما خشم آشكار شد، آن را با بخشايش برگردانيد كه همانا روز قيامت، آواز دهنده‌اى آواز دهد: «هر كس در نزد خداوند پاداشى دارد، برخيزد»، كسى جز آنان كه گذشت دارند، بر نخيزد. مگر سخن خداى تعالى را نشنيده‌اى: كسى كه عفو كند و رفتار شايسته داشته باشد، پاداش او بر خداست.

اين گروه در روز قيامت، بدون حساب وارد بهشت مى‌شوند.[٥] فرشتگان با تعجّب از اين گروه مى‌پرسند: دليل برترى شما بر ديگران چه بوده است؟ و آنان در

[١]. سورة تغابن، آية ١٤.

[٢]. سورة شورا، آية ٤٠.

[٣]. وَ الَّذِينَ صَبَرُوا ابْتِغاءَ وَجْهِ رَبِّهِمْ وَ أَقامُوا الصَّلاةَ وَ أَنْفَقُوا مِمَّا رَزَقْناهُمْ سِرًّا وَ عَلانِيَةً وَ يَدْرَؤُنَ بِالْحَسَنَةِ السَّيِّئَةَ أُولئِكَ لَهُمْ عُقْبَى الدَّارِ( سورة رعد، آية ٢٢).

[٤]. بحار الأنوار، ج ٧٧، ص ١٨٠.

[٥]. پيامبر خدا( ص):

إِذَا وَقَفَ العِبَادُ نَادَى مُنَادٍ: لِيَقُم مَن أجرُهُ عَلَى اللهِ، وَليَدخُل الجَنَّةَ. قِيلَ مَن ذَا الَّذِى أجرُهُ عَلَى اللهِ؟ قَالَ: العَافُونَ عَنِ النَّاسِ. فَقَامَ كَذَا وَ كَذَا أَلفاً فَدَخَلُوا الجَنَّةَ بِغَيرِ حِسَابٍ‌ ؛ وقتى بندگان‌[ در برابر خدا] بايستند، منادى ندا دهد: كسى كه اجر او بر خداست، برخيزد و وارد بهشت گردد. گفته شد: چه كسى اجرش بر خداوند است؟ فرمود: گذشت‌كنندگان از مردم. چند هزار نفر برخيزند و بدون حساب، وارد بهشت شوند( كنز العمّال، ج ٣، ص ٣٧٤، ح ٧٠٠٩).