شريعت در آينه معرفت - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ٣٩٩ - احياء و اماته معرفت دينى

خداوند اباء دارد كه ديگران نور دين وى را خاموش نمايند بلكه آنرا به تمام و كمال مى رساند , نزاعى كه مدافعان حريم ديانت با اين گروه دارند , مغاير با آن نزاعى است كه در هنگام فهم معارف دينى ايجاد مى شود

هر اشكال كننده اى محيى دين نيست , گرچه جواب اشكال احياء دين است , به عنوان مثال عبدالكريم ابن ابى العوجاء كسى است كه با امام صادق عليه السلام به بحث مى نشيند , شكى نيست كه نتيجه اين بحث در نهايت به بارورى معرفت دينى منجر مى شود , ليكن صرف اين نتيجه موجب آن نمى شود تا آن زنديق نيز از زمره احياگران معرفت دينى بشمار آيد او همانند دشمنى است كه به قصد قتل , خنجر بر قلب دوست مى زند و جراحان متخصص و متعهد را وادار به ابتكار مى كند , چگونه مى توان اين خيانت را صرفا به دليل اين كه زمينه پيشرفت پزشكى را فراهم مى آورد خدمت خواند

نمونه ديگر كتاب كشف الاسرار حضرت امام خمينى قدس سره است , اين كتاب بدون شك نتيجه يك تلاش احياگرانه است , ليكن اين هرگز موجب نمى شود تا كار كسانى را كه امام خمينى ( ره ) را به مقابله و پاسخگويى كشانيده اند احياگرى ناميد

البته در بحثهاى فلسفى كه درباره كل نظام هستى مى شود در جهان آفرينش چيزى جز خير وجود ندارد يعنى آنگاه كه به فعل خداوند و نظام هندسى آفرينش او نظر مى شود هيچ موجودى ناسازگار و بد نيست , از اين ديدگاه شيطان در عين اين كه مذموم است و فرار از آن وظيفه اى حتمى است , در جاى خود پسنديده و نيكو مى باشد , يعنى هم وجود شيطان و هم لعن انسان نسبت به او ,