شريعت در آينه معرفت - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ٨٦ - فصل چهارم احياء معرفت دينى

است , مطالعه كرد

از آنچه در قلمرو دين و منطقه رسالت معارف و عالمان دينى بيان شد پاسخ برخى از شبهاتى كه پيرامون نقش و وظيفه عالمان دينى و مسئوليت حوزه هاى علوم دينى القاء شده و مى شود , آشكار مى گردد

از جمله آن شبهات اين است كه گاه گفته مى شود علماء دينى كه وارثان انبياء الهى اند مسئول ايمان مردم نيستند , و حوزه هاى علوم دينى كه پايگاه تفسير و تحليل معارف قرآن و سنت معصومين عليهم السلام هستند , فقط يك نهاد تعليمى اند نه بيش از آن , و رسالت عالمان دين در تعليم و ابلاغ پيام الهى خلاصه مى شود نه فراتر از آن , و قلمرو نفوذ عارفان دينى در تبيين و تفهيم احكام و حكم ماثور از دين محصور است نه افزون بر آن و

اين گفتار نيازمند توضيح است اگر منظور اين است كه معارف دينى فقط جنبه تعليمى دارد نه بيش از آن , و عارفان دين وظيفه اى جز تعليم احكام دين ندارند , اين مطلب به هيچ وجه صحيح نيست , زيرا هم معارف دينى غير از جنبه تعليم از ابعادى نظير تزكيه و تربيت نفوس و تطهير آنها از لوث الحاد و مانند آن برخوردارند و هم عارفان دين گذشته از آنكه معلمان جوامع انسانى اند , مربيان و مهذبان و مزكيان ارواح و نفوس و قلوب نيز هستند چه , قرآن كريم حوزه رسالت دين و نيز قلمرو ماموريت رسول اكرم ( ص ) را در تعليم محدود و منحصر نكرده و آن را اعم از تعليم و تزكيه مى داند , لذا عالمان دين كه وارثان انبيائند همين حوزه وسيع را به ارث مى برند چنانكه فرمود[ : هو الذى بعث فى الاميين رسولا منهم يتلوا عليهم آياته و يزكيهم و يعلمهم الكتاب و الحكمه

اهتمام پيامبر اكرم ( ص ) در تحصيل ايمان مردم به حدى رسيد كه