شريعت در آينه معرفت - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ٣٩٦ - تقدس و نقدپذيرى علوم
از همه جهات تمام نكرده باشد نمى تواند آن را به يقين صحيح دانسته و از اين طريق به تقدس آن حكم كند
جستجو براى يافتن شبهات ممكن سنت حسنه اى است كه در حوزه هاى گوناگون علوم دينى رواج داشته و محدود به دايره فقه , اصول , تفسير نبوده و تمامى علوم نظرى و عملى و از جمله كلام , فلسفه و عرفان نظرى و اخلاق را نيز فرا مى گيرد وليكن نكته اى كه نبايد از نظر دور بماند اين است كه نظم صناعى بحث مقتضى طرح شبهات و اشكالات مربوط به هر مسئله و يا هر علم در محدوده همان مسئله و علم است به عنوان مثال در علم فقه هرگز به بحث و بررسى شبهاتى كه پيرامون اصل توحيد يا نبوت است , پرداخته نمى شود , زيرا گرچه قضايا و مسائل فقهى مبتنى بر قبول اصل توحيد و نبوت است اما اين گونه از مسائل از زمره اصول موضوعى فقه بوده و طرح و بررسى آنها مربوط به علوم ديگرى نظير فلسفه و كلام است , و از اينرو استدلال بر اين مسائل و طرح شبهات مربوط به آنها به علوم مربوط به آنها واگذار مى گردد و در آن علوم نيز چون طالب در جستجوى يقين است به ناگزير به نقد و بررسى همه شبهات متصور مى پردازد
تاريخ فلسفه و كلام اسلامى سرشار از شبهات و سوالات اعتقادى فراوانى است كه با جديت و پى گيرى تمام , طرح و بررسى مى شوند , و هم اينك نيز معتقدين به علوم الهى ناگزير از بحث پيرامون شبهاتى هستند كه با دفاع از سفسطه و شكاكيت پيچيده و آشكار نه تنها راه اثبات و طريق وصول به قضيه اى خاص از قضاياى دينى بلكه راه اثبات و يقين را به طور مطلق مسدود مى پندارند
بديهى است كه تا ريشه اين گونه از ترديدها از فضاى جان